သားခ်စ္ဘေလာဒ္.မွမိတ္ေဆြတို.အားတံခါးဖြင္.လွစ္ၿကိဳဆိုပါသည္၊စိတ္ၿကိဳက္သာခံစားၿကည္.ရွု.ဝင္ထြက္သြားလာနုိင္ပါတယ္မိတ္ေဆြ
Showing posts with label ရသ. Show all posts
Showing posts with label ရသ. Show all posts

Saturday, November 12, 2011

I တီေခတ္ အရွုပ္ေတာ္ပံု

by Tharchit Zaw on Friday, November 11, 2011 at 12:53pm

 အခါတပါးမွာၿမတ္စြာဘုရားႏွင္.တကြရဟန္း၅၀၀ ၿခံရံလွ်က္ဆြမ္းခံြၿကြခ်ီေတာ္
မူလာစဥ္လမ္းခရီးတေနရာအေရာက္ၮ္တေကာင္ႏွင္.တေကာင္အလြန္ပင္ရစ္ပတ္
ရွုပ္ေထြးေပြးေနတဲ.မ်ားစြာေသာတီေထြးၿကီးတလိမ္.လိမ္.ႏွင္.ဆင္းသက္ေနသည္ကို
ၿမတ္စြာဘုရားၿမင္ရ်္ၿပံဳးေတာ္မူေလသည္၊

ဒီေနရာမွာျမတ္စြာဘုရားၿပံဳးေတာ္မူသည္ဆိုရာၮ္ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ၿပံဳးၿခင္းလည္း
မဟုတ္၊မဲ.ၿပံဳးၿပံဳးၿခင္းလညး္မဟုတ္ေပ၊ၿမတ္စြာဘုရား၏အိေၿႏၵကိုဖြင္.ဆိုရာတြင္
ေၿပာဆို၇ခက္လွေပသည္၊တုႏွိုင္းဖို.ရာမၿဖစ္နုိင္ေသာေၿကာင္.လဲၿဖစ္ပါလိမ္.မည္၊

ၿမတ္စြာဘုရားၿပံဳးေတာ္မူလွ်င္ေရာင္ၿခည္ေတာ္လြုတ္ေလရာ ေနာက္ပါရဟန္း
မ်ားကၿမင္ေတာ္မူေလလွ်င္ဘုရားရွင္အားေမးၿမန္းေတာ္မူေလသည္၊
အရွင္ဘုရားအဘယ္အက်ိုဳးတ၇ားကိုၿမင္ေတာ္မူရ်္ၿပံဳးရပါသနည္းဟုေမးလွ်င္
ဘုရားရွင္ကယခုသင္တို.ၿမင္ေတြ.ရေသာတီေထြးၿကီးသည္ ငါဘုရားလြန္ေၿမာက္
ေသာအခါၮ္လူ.ေလာကသို.လူ.အၿဖစ္ေ၇ာက္ရွိေပလိမ္.မည္ကိုၿမင္ေတာ္မူရ်္
ၿပံဳးမိၿခင္းၿဖစ္ပါသည္လို.ၿပန္လည္ေၿဖၿကားခဲ.ပါတယ္၊

ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ပရိနိဗၺာန္စံဝင္ခဲ.သည္မွာလည္းၿကာေညာင္းခဲ.ပါၿပီ၊
ယခုအခါကြ်န္ေတာ္ေတြးမိသည္မွာကြ်န္ေတာ္တို.ေတြသည္ဘုရားရွင္၏
သာသနာေတာ္ႏွင္.မၿကံဳၿကိဳက္ခဲ.မိရ်္သာယခုအခ်ိန္ထိသံသရာ၏စီးေမ်ာရာ
တြင္ေမ်ာလြင္.ေနဆဲၿဖစ္ပါသည္၊
တခ်ိန္ကၿမတ္စြာဘု၇ားႏွုတ္ကပတ္ေတာ္ရွိခဲ.သလို ကြ်န္ေတာ္တုိ.သည္လညး္
ဤတီေထြးမွလူလာၿဖစ္ခဲ.ၿခင္းလည္းၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္နုိင္ပါလိမ္.မည္။

ဘာေၿကာင္.ပါလဲဆို၊၊ကြ်န္ေတာ္တုိ.ယခုအခ်ိန္အထိတီေထြးၿကီး၇ွုပ္ေနသလိုပင္
ကြ်န္ေတာ္တို.ေနထုိင္၇ာကမၻာေၿမေပၚတြင္လည္း လူသားအခ်င္းခ်င္းရွုပ္ေထြးေပြ
လီရစ္ပတ္ေနတုနး္ပင္ၿဖစ္ပါသည္၊

တီေကာင္မ်ားတေကာင္ႏွင္.တေကာင္၊အေ၇ွ့အုပ္စုႏွင္.အေနာက္အုပ္စု၊အရပ္ေလးမ်က္
ႏွာသူ.အုပ္စုႏွင္.သူရစ္ပတ္လံုးပန္းရင္းတလိမ္.လိမ္.ဆင္းေနသကဲ႕.သိုကြ်န္ေတာ္တုိ.
လူသားေတြသည္လညး္တဦးႏွင္.တဦး၊တနိုင္ငံႏွင္.တနိုင္ငံ၊အရပ္မ်က္ႏွာတခုႏွင္.
တခုလံုးေထြးရစ္ပတ္လွ်က္ရွုပ္ေထြးေပြလီေနတုန္းပဲၿဖစ္ပါသည္၊

အရပ္ဆယ္မ်က္ႏွာအႏွံ.ကမၻာေၿမၿပင္တြင္မွီတင္းေနထိုင္ေနၿကေသာနို္င္ငံတိုင္းမွ
တီလူသားတိုင္း၏ဘဝကိုၿကည္.ၿမင္ဆိုလွ်င္အရာရာအားလံုးသူ.ၿပသ၁နာႏွင္.သူ
သာလွ်င္ရွုပ္ေထြးေနၿကမည္ကိုေတြ.ရပါလိမ္.မည္၊

ကမၻာၿကီးၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္လူေတြအခ်င္းခ်င္းစစ္ၿပဳၿကသည္၊အုပ္စုတစုအၿပီးတိုင္
အၿမစ္ၿပတ္မွေအးေအးေဆးေဆးၿငိ္မ္းခ်မ္းစြာေနထုိင္နုိ္င္ၿကမည္ဟုထင္ၿမင္ယူဆထား
ေသာေၿကာင္.လဲၿဖစ္သည္၊
ဘာသာေရးကိုအေၿကာင္းၿပဳၿပီးအမွန္တရားအတြက္မြန္ၿမတ္ေသာဘာသာေရးတိုက္ပဲြ
ဟုအမည္ေပးထားၿခင္းခံရေသာဘာသာေရးစစ္ပဲြေတြအမ်ားၿကီးၿဖစ္ပြါးခဲ.ၿကသည္၊

လူမ်ိဳးေရးကိုအေၿကာင္းၿပဳၿပီး အၿဖဴအမဲသဲကဲြေစဖို.အတြက္အစုလိုက္လူမ်ိဳးေရးမ်ိဳးတုန္း
သုတ္သင္သတ္ၿဖတ္မွုေတြၿပဳလုပ္ခဲ.ၿကသည္၊
တနုိင္ငံႏွင္.တနိင္ငံမက်ဴးေက်ာ္ေ၇းအတြက္စစ္လက္နက္မ်ားအၿပဳိင္တပ္ဆင္ၿပီး
ၿခိမ္းေၿခာက္ေနၿကသည္၊

ကြ်န္ေတာ္တို.တီလူသားမ်ားသည္ကားေန.စဥ္ႏွင္.အမွ် ၿခိမ္းေၿခာက္ခံေနရတဲ.ကမၻာေၿမေပၚတြင္
အသက္ကိုၿပင္းၿပင္းရွုသြင္းယင္း၊မေပါက္ကဲြေသးသည္.ခ်ိန္ကိုက္ဗံုးတလံုးေပၚတက္ထိုင္ေနၿက
သည္ႏွင.္အလားသဏၠာန္တူလြန္းလွပါသည္၊ေပါက္ကဲြတဲ.တေန.ေတာ.ဇီဝိန္ခ်ဳပ္ၿကရမည္မွာ
မလဲြဧကန္ပင္ၿဖစ္သည္၊

ဒီၿကားထဲသဘာဝေဘးအႏၱရာယ္ဆိုးကိုပါထပ္ဆင္.ၿကံဳေတြ.လိုက္၇ေတာ.ဤကမၻာေၿမၿပင္
သည္လံုၿခံဳစိတ္ခ်စရာေနရာတစက္ကေလးမွပင္မရွိေတာ.တာကိုေတြ.ၿမင္လိုက္မိပါ.ပသည္
သို.ေပသည္.တုိင္ေအာင္ကြ်န္ေတာ္တို.တီလူသားေတြကေတာ.မလံဳၿခံဳသည္.ၿကားထဲမွလံုၿခံဳမွုကို
အတင္းစိတ္ခ်ရသည္.ေနရာကိုအတင္းတိုးေဝွ့ရွာေနၿကဆဲ၊တဦးႏွင္.တဦးရွုပ္ေထြးရစ္ပတ္စြာ
ေနရာလုေနၿကဆဲပင္ၿဖစ္သည္။

ဤတီေထြးမ်ားထဲမွလူလာၿဖစ္ခဲ.ၿကရေသာလူမ်ားမွတဆင္.ထူေတာင္ခဲ.ၿကေသာတီနိုင္ငံမ်ားလဲ
အၿပိဳင္အဆိုင္ေပၚထြန္းလို.လာခဲေပၿပီ၊အႏွီတီထဲမွလူၿဖစ္ၿကရေသာလူမ်ားေရးဆဲြခဲ.ၿကေသာ
တီအရင္းရွင္၊တီကြန္ၿမဴနစ္၊တီဆိုရွယ္လစ္တီဒီမိုကေ၇စီမ်ား၊တီအေၿခခံဥပေဒမ်ား၊တီလူမွုေရး
က်မ္းစာအုပ္မ်ား၊လည္းတီလူသားမ်ားထဲတြင္အၿပိဳင္အဆိုင္ေနရာယူလြုမ္းမိုးေနဆဲၿဖစ္ပါသည္၊
တီစီးပြါးေရးပညာရွင္မ်ားကလည္းတီလူသားကမၻာကိုခ်မ္းသာေအာင္တီစီးပြါးေရးသုေတသန
စာတန္းေတြၿပဳစုေနဆဲ၊ဒါေပသည္.တီလူသားေတြကငတ္မြတ္ေနဆဲ၊ဆာေလာင္ေနဆဲ၊ဆင္းရဲမဲြေတေနဆဲပင္၊

တီအ၇င္းရွင္ၿကီးက တီလူသားေတြကိုဂုတ္ေသြးစုပ္ဖို.ကိုလိိုနိၿပဳ၊ တီကြန္ၿမဴနစ္ကဆင္းရဲသားတီလူသား
မ်ားဘက္မွၿပန္လည္တိုက္ပဲြဆင္၊ ေနာက္ဆံုးတီဒီမိုကေရစီၿကီးသာအေကာင္းဆံုးဆိုၿပီးပံုေဖာ္ၿကႏွင္.
ရွုပ္ေထြးေနၿကတုန္းပင္ၿဖစ္သည္၊

တဖက္မွာတီလူသားေတြဖံြ.ၿဖိဳးတုိးတက္ဖို.လုပ္ေနၿကသည္၊အၿခားတဖက္မွာတီလူသားေတြ
ဆင္းရဲေနဆဲပဲ၊တဖက္မွာတီလူသားေတြေခတ္မီေဆးဝါးေတြႏွင္.တီလူ.အသက္ကိုဆဲြဆန္.ေန
ၿကတုန္း၊အၿခားတဖက္မွာလညး္တီလူသားေခတ္မီအနာေရာဂါမ်ား၊ေသအံ.ဆဲဆဲတီလူနာမ်ား၊
တၿဖဳတ္ၿဖဳတ္ဇီဝိန္ခ်ဳပ္ေနၿကေသာတီမ်ားလညး္ရွိေနပါသည္၊

လိုခ်င္သည္.အေၿဖကားအခုအထိမရေသး၊အဓိိကကတီေကာင္တေကာင္၏ကိုယ္က်င္.တရား
ကိုေမ.ေလ်ာ.ေနၿကတုန္းပင္ၿဖစ္သည္၊တီလူသား၏စာရိတၱတရား၊ကိုယ္က်င္.တရားႏွင္.သီလ
တို.ကိုပံုေဖာ္ရင္းကမၻာေလာကကိုထုဆစ္ဖို.ေမ.ေလ်ာ.ေနၿကတုန္းပင္ၿဖစ္သည္၊

ကြ်န္ပ္တို.ေနထိုင္ရာၿပည္ၿမန္မာတြင္လည္းတီမွၿဖစ္လာသည္.လူပီသစြာရွုပ္ေထြးေနၿကဆဲ
ပင္ၿဖစ္သည္၊တီပုဂံမင္းလက္ထက္မွစရ်္ တီ သီေပါမင္းလက္ထက္၊တီကိုလိုနီေခတ္၊
တီလြပ္လပ္ေရးေခတ္၊တီပါလီမန္ေခတ္၊တီအာဏာသိမ္းေခတ္၊တီစစ္အာဏာရွင္ေတာ္
လွန္ေရးေခတ္မွသည္ယခုတီသမၼတသိန္းစိန္ေခတ္အထိရွုပ္ေထြးေနဆဲပဲ၊တီတိုင္းရင္းသား
ေတြရဲ.အခြင္.အေ၇းေတြ၊တီနယ္ေၿမလုုပဲြအတြက္ဆင္ႏဲြုေနသည္.တီၿပည္တြင္းစစ္ေတြႏွင္.
တီေက်ာင္းသားသမဂအေရးေတာ္ပံုမ်ား၊တီအလုပ္သမားအေရးေတာ္ပံုမ်ားႏွင္.တီလူ.ေလာက
ကမၻာကိုရွုပ္ေထြးေနဆဲပင္ၿဖစ္ပါသည္၊

တီပါတီမွတ္ပံုတင္ပဲြအတြက္တီေလာကသားအခ်င္းခ်င္းတိုက္ခိုက္ေနသံမ်ား၊
တီရိုဟင္ဂ်ာအေ၇းကိစၥမ်ားကိုဖြေနတုန္းဆဲေနတုန္းပင္ၿဖစ္ပါသည္၊

တကယ္ေတာ.အားလံုးတီေလာကသားမွလာၿကေသာသူေတြအခ်င္းခ်င္းမဟုတ္ပါပဲလား၊
ကြ်န္ပ္ကိုယ္တိုင္လည္းတီတေကာင္ပင္ၿဖစ္တဲ.အေလွ်ာက္တီေလာကအရွူပ္အေထြးၿကီးထဲ
မွာေခါင္းေလးၿပဴတစ္ၿပဴတစ္ႏွင္.ဟိုတီေလာကကိုိၿကည္..လိုက္၊ဒီတီေလာကကိုၿကည္.လုိက္ႏွင္.
ဘယ္တီေလာကကထဲဝင္ရွုပ္ရင္ေကာင္းမလဲဟုေတြးေနဆဲ၊တခါတေလတီေလာကမွရုန္းထြက္ဖို.
အခါခါၿကိုးစားမိခဲ.ပါေသးသည္။သို.ေသာ္ခဏတာမွ်သာ၊ေလာက္ဟာမစင္မွာပဲေပ်ာ္ေမြ.ေလ.ရိွတယ္
ဆုိတဲ.သဘာဝအတိုင္းပဲ၊ေနာက္ဆံုးေတာ.အက်ိန္ုပ္၏ညစ္ပတ္ရွုပ္ေထြးေနေသာတီေလာကေဂဟာကို
သာတဝဲလည္လည္ၿပန္လည္ေ၇ာက္ရွိလို.လာသည္၊

ေနာင္ပြင္.မယ္.အရိေမဒိယဘုရားၿပံဳးတဲ.အထိ တီေလာကထဲမွာပဲဆက္ရွိလို.ေနခ်င္ေနေနအုန္းမည္၊
သည္မွ်အထိ တီေလာကႏွင္.တီလူသားေတြကိုခ်စ္တဲ.အက်ိန္ုပ္တည္း၊

ခ်ားဒါဝင္ကေတာ.သူ.ရဲ.ဆင္.ကဲၿဖစ္စဥ္သီအိုရိ( evolution theory )ကိုအေၿခခံရ်္ လူသည္ေမ်ာက္မွ
ဆင္းသက္သည္ဟုပံုေဖာ္သြားခဲ.သည္၊သူဘာကိုဘယ္လ္ုၿကည္.တုိင္းတာသြားခဲ.သလဲေတာ.မေၿပာတတ္
ေပ၊

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ.ကမၻာဦးလူသားအစဘုရားသခင္ဖန္ဆင္းၿခင္းခံရေသာအာဒံႏွင္.ဧဝတို.ကိုလဲပံုေဖာ္
ဖို.မတတ္နို္င္ေတာ. ဗုဒၶဘုရားသခင္လက္ထက္မွစရ်္ပံုေဖာ္ခဲ.သလိုပင္ ကြွ်န္ေတာ္တို.လက္ရွိလူသားမ်ား
အားလံုးတီေကာင္မ်ားမွဆင္းသက္လာၿကသည္ဟုသာယံုၿကည္မိၿခင္းၿဖစ္ပါသည္၊

အမွန္တကယ္လည္းကြ်န္ေတာ္ယံုၿကည္သလိုလူ.ေလာကၿကီးသည္အရွုပ္အေထြး၊အဆဲြအငင္
ရစ္ပတ္ေႏွာင္ဖဲြ.ေနၿကသည္မဟုတ္ပါလား၊

ဒါေပသည္. ဤအႏွီတီေလာကမွေနရ်္တီလူသားတုိ.ကိုေကာင္းက်ိဳးၿပဳသြားခဲ.ေသာတီလူသားအကိ်ဳးကို
ေဆာင္ရြက္သြားၿကေသာတီသိပၸံပညာရွင္မ်ား၊တီလူၿဖဴလူမဲကိုတုိက္ဖ်က္သြားခဲ.ၿကသူမ်ား၊တီလူသားၿငိမ္း
ခ်မ္းေ၇းကိုေဆာင္၇ြက္ခဲ.ၿကေသာပုဂိုလ္မ်ားတီလူသားလြတ္ေၿမာက္ရာလမ္းကိုလွမ္းၿပေပးေနၿကတဲ.
လူမ်ား၊စြာေပၚထြက္လာခဲ.ပါသည္၊သူတို.သည္ကားတီဘဝမွလာရ်္ ၿမင္.ၿမတ္ေသာလူသားဘဝကို
ခံုကူးသြားခဲ.ၿကသူမ်ားပင္ၿဖစ္သည္၊

ကြ်န္္ပ္တုိ.သည္မွာကားမေသခ်ာေသး၊အခုခ်ိန္ထိအရွုပ္အေထြးမ်ားစြာထဲမွလြတ္ေၿမာက္ဖို.
မရုန္းကန္ေသးေပ၊အဲသည္.ေလာက္ရွုပ္သည္.တီလူ.ေလာကၿကီးထဲတြင္ေနာက္ထပ္တီ
လူသားမ်ိဳးဆက္ေလးမ်ားကိုပင္ေမြးဖြားဖို.ၿကံရြယ္ေနဆဲ၊လွမ္းၿကည္.ေနဆဲ၊တီမေလးမ်ားႏွင္.
လံုးေထြးခ်င္ေနဆဲပဲပင္၊တီအေကာင္မ်ားႏွင္.လည္းသတ္ပုတ္ေနဆဲပဲ၊

ဒါကိုလဲအၿပစ္မဆိုသာေပ၊ကြ်န္ပ္တို.၏တီဘိုးဘိုး၊တီဘြားဘြားလက္ထက္မွစရ်္
တီေဖေဖ၊တီေမေမတို.အထိလည္းဒီအတိုင္းပင္က်င္.သံုးလာခဲ.ရ်္ကြ်န္ပ္ပင္
တီလူသားေလးၿဖစ္လာခဲ.ရေလသည္၊ကြ်န္ပ္သည္လညး္တီလူ.ေလာကသားတို.
ဆက္လက္တိုးပြါးရွုပ္ေထြးေစရန္တီသားေလးမ်ား၊တီေၿမးေလးမ်ားလဲေမြးဖြားရေပ
အုန္းမည္၊ဒါမွသာလွ်င္ကြ်န္ပ္တို.တီလူ.ေလာကသားေတြ အဓြန္.ရွည္နိုင္မည္ၿဖစ္သည္၊


ဤအႏွီတီလူသားတိုင္းၿပည္ၿကီးကလညး္ေနခ်င္စဖြယ္ရွုပ္ခ်င္စဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ရွိေနသည္၊
တီလူ.ေလာကသားတို.အခ်င္းခ်င္းမပ်င္းရေလေအာင္ဖန္တီးထားၿကေသာတီရုပ္ရွင္ဗီြဒီယိုမ်ား၊
တီေဘာလံုးပဲြမ်ား၊တီကစားကြငိးမ်ား၊တီအရက္ဆိုင္မ်ား၊တီနိုက္ကလပ္မ်ား၊တီအႏွိပ္ခန္းမ်ားႏွင္.
ၿပည္.က်ပ္ေနၿကသည္၊

သည္ၿကားထဲတီအမ်ိဳးသားေရးတက္ၿကြလွုပ္ရွားၿကသူမ်ား၊တီလူ.အခြင္.အေရးတိုက္ပဲြမ်ား၊
တီအၿကမ္းဖက္တိုက္ဖ်က္ႏွိမ္နင္းေရးအဖဲြ.အစည္းမ်ား၊တီအာဏာရွင္ေတာ္လွန္ေရး၊
တီဒီမိုကေရစီအေရးမ်ား၊၊တီနိုင္ငံတကာေ၇းရာမ်ားကလဲကြ်န္ပ္တို.တီေလာကကမၻာကိုေန
ခ်င္ေေအာင္ပံ.ပိုးလို.ေပးထားၿပန္သည္၊တကယ္ေတာ.ကြ်န္ပ္တို.သည္ေၿမၿကီးကိုဒုကၡေပး
ေနၿကသူမ်ားလားသုခေပးေနၿကသူမ်ားဆိုတာကိုေတာမစဥ္းစားခဲ.မိေသးတာအမွန္ပင္၊

ပိုရ်္တိုးတက္လာသည္မွာကြ်န္ပ္တို.တီေလာကကိုပိုၿပီးၿပည္.စံုေအာင္ကြန္ၿပဴတာအင္တာနက္
ကဖန္တီးေပးလိုက္တဲ.အခါအရင္ကလိုတေနရာႏွင္.တေနရာတကူးတကသြားၿပီးရွုပ္ေထြးေနစရာ
မလိုေတာ.ကြန္ၿပဴတာတီဗြီဖန္သားၿပင္ေပၚကေနၿပီးအလြယ္တကူရွုပ္လို.ရနိုင္သည္၊
ေခတ္ကိုကကြ်န္ပ္တုိ.နာမည္ပါေသာေခတ္၊၊ အိုင္တီေခတ္ကိုးဗ်၊

အခ်ဳပ္ဆိုရေသာ္ ကြ်န္ပ္သည္လည္းတီတေကာင္ပင္ၿဖစ္သည္၊တြန္.လိမ္ေကြးေကာက္စြာႏွင္.
အဘယ္တီေလာကကိုသြားေ၇ာက္ရွုပ္ေထြးရမည္ကိုလွမ္းၿကည္.ေနဆဲပင္ၿဖစ္သည္
တီေလာကသားေတြအခ်င္းခ်င္းတြန္.လိမ္ေကြးေကာက္ေနသည္ကိုလည္းၿမင္ေနရဆဲပင္။

ေၿသာ္ရယ္ဖို.ေကာင္ေလးစြ၊ တီလူသားတို.ဘဝပါလား၊
ေဂါတမၿမတ္စြာဘုရားကေတာ.ကြ်န္္ပ္တို.တီေလာကကိုၿပံဳးသြားခဲ.ၿပီးေလၿပီ၊
ေနာင္ပြင္.မယ္.အရိေမဒိယဘုရားလက္ထက္အထိဆက္ၿပံဳးဖို.ရွိမည္မရွိမည္
ဆိုတာကေတာ.၊


သားခ်စ္(တီတေကာင္)

Monday, November 7, 2011

ရိုဟင္ဂ်ာေပၚက်တဲ.မ်က္ရည္

ရိုဟင္ဂ်ာေပၚက်တဲ.မ်က္ရည္
by Tharchit Zaw on Friday, October 28, 2011 at 1:32pm
ဤကမၻၻာေၿမၿပင္တြင္အက်ြန္ႏုပ္တို.အတြက္အိပ္စရာေၿမေနရာကားအဘယ္မွာနည္း၊
ကြ်န္ပ္တို.လူမွန္းသိတတ္စကတည္းကရိဳဟင္ဂ်ာဟူရ်္အမည္နာမကိုသိခဲ.ရပါသည္၊
ကြ်န္္ပ္တို.သည္ဤအေၿပာက်ယ္လွေသာမဟာပထဝီေၿမၿကီးတြင္ေက်ာတေနရာစာ
ေနရာကိုမွ်ကမၻာေၿမၿပင္ေပၚတြင္မွီတင္းေနထိုင္ၿကေသာလူသားတို.သည္မေပးခ်င္ၿကပါ၊

ယခုအခါဤကမၻာေၿမၿပင္တြင္ေၿပးရင္းလြုား၇င္းအကြ်န္ပ္လူလားေၿမာက္ခဲ.ရေပသည္၊
ကြ်န္ပ္၏ဇနီးသည္လည္းကြ်န္ပ္အတြက္သားေယာက်ၤားေလးတစ္ဦးကိုေမြးထုတ္ေပး
ခဲ.ေလသည္၊

တခါတရံသားသည္ကေလးပီသစြာစပ္စပ္စုစုအေမးအၿမနး္ထူလွပါသည္၊
သူ.ေမးခြန္းအခ်ိဳ.သည္အကြ်န္ပ္လိုလူမ်ိဳးအတြက္အေၿဖရရန္စဥ္းစားဖို.ခက္ခဲလွေပသည္၊
သားသည္သူ.၏ေမြးရပ္နုိင္ငံ၏အမည္ကိုအကြ်န္ပ္အားေမးၿမန္းေလေသာအခါအက်န္ပ္မွာ
ၿပန္လည္ေၿဖၿကားဖို.ငွာမတတ္နိုင္ခဲ.ပါ၊

ဤကမၻာေၿမတြင္ေနထုိင္ၿကေသာလူသားတို.သည္ကြ်န္ပ္တို.အားေနရာမေပးခ်င္ၿကပါ၊
မည္သည္.နိုင္ငံကမွ်အကြ်န္ပ္တို.သည္မဟုတ္ၿကပါဟူရ်္သာတြင္တြင္ၿငင္းၿကကုန္၏၊
တခါေသာ္ကြ်န္ပ္တို.သည္လြတ္ရာလြတ္ေၿကာင္းတၿခားနိုင္ငံတခုတြင္သြားေ၇ာက္ခိုလွု့ံရန္
ၿကိဳးစားရာမွအဖမ္းခံခဲ.ရၿပီးမည္သည္.တိုင္းၿပည္ကိုၿပန္လည္ပို.ေဆာင္ရမွန္းမသိရ်္ေလွမ်ား
ၿဖင္.အက်န္ပ္တို.အားပင္လယ္ၿပင္တြင္မုန္တိုင္းမိရ်္ေသခ်င္ေသပါေစဟူေသာလူသားခ်င္းမစာ
နာေသာသူေတြေၿကာင္.ပင္လယ္ၿပင္တြင္ရက္ေပါင္းမ်ားစြာေမ်ာပါေနခဲ.ဖူးပါသည္၊

ကြ်္န္ပ္သည္သားငယ္၏အေမးကိုေၿဖဖို.ရန္နာက်င္ေၿကကဲြမိပါသည္၊
ကြ်န္ပ္တို.၏တမန္ေတာ္မိုဟာမက္သည္ကြ်န္ပ္တို.အားဖန္ဆင္းၿပီး
ေနစရာကိုမဖန္ဆင္းခဲ.ေလၿခင္းလား၊
ေယရွုသခင္ကိုယ္ေတာ္ၿမတ္၏ေစာင္မၿကည္.ရွု.မွုကိုမရရ်္သည္ကမၻာေၿမၿပင္ေပၚ
တြင္ေနထုိင္စရာမွ်ေနစရာစိုးစဥ္းမွ်တစက္မရွိေလသလာား၊
ၿမတ္ဗုဒၶ၏ကံကံ၏အက်ိဳးေၿကာင္.ေရွးဘဝကမေကာင္းသည္.အတိတ္ကံေၿကာင္.
ယခုဘဝေနစရာသတ္မွတ္စရာအမည္နာမဟူရ်္မရွိၿခင္းလား ဆိုတာကိုကြ်န္ပ္သည္
စဥ္းစားရင္းၿဖင္.သာမ်က္ရည္ေတြဝဲခဲ.ရပါသည္၊

ဤကမၻာေၿမၿပင္တြင္ကြ်န္ပ္ခ်စ္စရာအမ်ိဳးကားဘယ္မွာနည္း၊
ကြ်န္ပ္သည္လည္းအမ်ိဳးကိုခ်စ္ခ်င္ပါသည္၊ဒါေပမယ္.ကြ်န္ပ္ခ်စ္ရမဲ.အမ်ိဳးသည္ကား
မည္သည္.ေနရာတြင္တည္ရွိေနပါသနည္း၊

တခါကကြ်န္ပ္တို.ထဲတြင္အနည္းငယ္မွ်ဗဟုသုတရွိေသာေရွးအဖိုးၿကီးတေယာက္က
ေၿပာၿပခဲ.ဖူးပါသည္၊
မ်က္စိလည္းမၿမင္၊နားလည္းမၿကား။ဆံြ.အေနေသာဟယ္လင္ကဲလားအမည္ရွိေသာ
မိန္းမၿကီးတေယာက္ရွိခဲ.ပါသည္၊
သူသည္ ဤမွ်လူၿဖစ္ရွံုေသာကမၻာေၿမၿပင္ေလာကတြင္အၿမင္အာ၇ံု၇ွိ.သားနဲ.အၿမင္စိတ္မရွိေသာသူ၊
အၿကားအာယံုရွိရဲ.သားနဲ. မၿကားလိုေသာသူ၊ေၿပာစ၇ာ၇ွိပါလ်က္နဲ.ဆံြ.အေန တတ္သူသည္ သူမထက္
လူၿဖစ္ရံွုးေသာလူၿဖစ္ပါသည္လို.ေၿပာၿကားဖူးခဲ..ပါသည္၊
ကြ်န္ပ္သည္သူ.အေၿကာင္းကိုစဥ္းစာမိေသာအခါသူတို.သည္လူၿဖစ္မရွံုးေသး၊                                                
ဤကမၻာေၿမၿပင္တြင္ေနထိုင္စရာအေၿမာက္အၿမားရွိပါလွ်က္၊တိုင္းၿပည္အေၿမာက္အၿမားရွိပါလွ်က္
လူသားတစ္ဦးအေနၿဖင္.ေနထုိင္စရာမေပး၊နိုင္ငံတခုအတည္အက်မရွိ၊မည္သည္.လူမ်ိဳးမွန္းမသိေသာ
ကြ်န္ပ္တို.ေလာက္လူၿဖစ္ရံွဳးေလာက္စရာလူဟူရ်္ရွိပါေသးရဲ.လားဟု ကမၻာေၿမေလာကတြင္ေနထိုင္ၿက
ေသာလူအေပါင္းတို.အားေၿပာၿကားခ်င္စိတ္သာတဖြားဖြားၿဖစ္မိပါသည္၊

ကြ်န္ပ္၏ႏွလံုးသားသည္ကားနာက်င္မွု။ေၿကကဲြဝမ္းနည္းမွု၊တို.ေၿခာက္ကပ္ေနေပသည္၊
ကြ်န္ပ္၏ေက်ာၿပင္ကားအဘယ္ေနရာတြင္တေရးတေမာမွ်အိပ္စက္ဖို.အတြက္ေနစရာခို
ကိုးစရာကိုေန.တိုင္းရွာေဖြၿပီးေတြ.ကရာဂမူမ်ား၊ေတာနက္နက္မ်ား၊ၿခင္ယင္မွက္တို.၏
ကိုက္ခဲၿခင္းေၿကာင္.ေက်ာၿပင္သည္အဖုဖုအထစ္ထစ္ႏွင္.လူသားတေယာက္၏ေက်ာၿပင္
ႏွင္.စိုးစဥ္းမွ်မတူပဲ၊ခပ္ၿကမ္းၿကမ္းေက်ာက္စ၇စ္ေပါမ်ားေသာေၿမၿကမ္းၿကီးအသြင္သဏၠန္သာ
ရွိေပသည္၊

သားငယ္သည္ယခုအခါကြ်န္ပ္၏လက္ေပၚတြင္အိပ္စက္ရ်္ေနေပသည္၊သားငယ္ကိုကြ်န္ပ္ေထြးေပြ.
ထား၇င္းဇနီးသည္ကိုအသာအယာဖက္ထားမိေလသည္၊
သားငယ္အတြက္အိပ္စက္စရာသည္ဤကမၻာေၿမၿပင္တြင္မရွိဟုသားငယ္မထင္ေစရန္ကြ်န္ပ္၏
လက္ေပၚတြင္ေခ်ာ.သိတ္ရင္းေနရာေပးထားေလသည္၊
ကြ်န္ပ္သည္သားငယ္ကုိတခါတရံေအးေအးလူလူသားေခ်ာ.ေတးေလးတပိုဒ္ေလာက္ဆိုညည္းရင္း
ေခ်ာ.သိတ္ခ်င္လွပါသည္၊
သားငယ္ကိုဤကမၻာေၿမပံုတြင္တုတ္ကေလးတေခ်ာင္းေထာက္ရ်္ဒီကမၻာေၿမၿပင္၊ဒီလူမ်ိဳးသည္ကား
ကြ်န္ပ္တို.၏ေနထုိင္စရာႏွင္.ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြပါဟုေၿပာၿပခ်င္လွပါသည္၊

အိုမ်ိဳးခ်စ္စိတ္ၿပင္းထန္လွေသာဤကမၻာေၿမၿပင္တြင္မွီတင္းေနထုိင္ၿကေသာလူသားအေပါင္းတို.
ကြ်န္ပ္အားအမ်ိဳးကိုခ်စ္တတ္တဲ.သင္တို.လိုမ်ိဳးခ်စ္စိတ္မ်ိဳးေပးသနားေတာ္မူပါ၊

အဘဘုရားသခင္၊တမန္ေတာ္မိုဟာမက္၊ၿမတ္လွစြုာေသာဗုဒၶ၊ ကြ်န္ပ္အား အေကာင္းမြန္ဆံုး
မဟုတ္ေတာင္လူသားတေယာက္အေနၿဖင္.ေပးသနားဖို.ရန္အခြင္.အေရးေပးေတာ္မူပါ၊


(သားခ်စ္)

ကြ်န္ေတာ္သည္လူသားတဦးခ်င္းစီအတြက္စာနာမွု၊နားလည္မွု၊ေမတၱာထားမွု၊ေလးစားလိုမွုအေနၿဖင္.
သည္ေဆာင္းပါးကိုေရးမိပါသည္၊
ကြ်န္ေတာ္.တြင္ၿ့ပင္းထန္ေသာမ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ႏွင္.အတူ ဤကမၻာေလာကၿကီးတြင္မွီတင္းေနၿကကုန္ေသာ
လူသားအေပါင္းတို.အားလည္းခ်စ္ခင္မိပါသည္၊
တခ်ိန္ကဟစ္တလာခပ္ငယ္ငယ္စဥ္အခါကသူ၏ဆင္းရဲမဲြေတြမွုအတြက္ စားေသာက္ေနထိုင္ရန္
အခက္အခဲရွိခဲ.ဖူးပါသည္၊
ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို.၏ခဲြၿခားေသာဆက္ဆံေရးေၿကာင္.ေပါင္မုန္.တဖဲ.ကိုမွ်စားေသာက္ရန္ဟစ္တလာအတြက္
အခက္အခဲဆံုးၿဖစ္ခဲ.ရပါသည္၊ငယ္စဥ္ကနာခဲ.ရေသာနာက်င္မွုအိပ္မက္ေတြေၿကာင္.ဟစ္တလာ၏စ္တ္
သည္အလြန္အမင္းၿပင္းထန္စြာနာက်င္ခဲ.ၿပီးလွ်င္ သူၿကီးၿပင္းလာေသာအခ်ိန္အခါကာလာတြင္သည္စိတ္သည္
အၿမင္.ဆံုးေသာရက္စက္မွုကိုေပးခဲ.ေလၿပီ၊ဂ်ဴးလူမ်ိဳးေပါင္းသန္းႏွင္းခ်ီရ်္ သတ္ၿဖတ္ခံခဲ.ရပါသည္၊
နာက်င္ေၿကကဲြမွုမ်ားကိုမည္သို.ေသာကေလးငယ္ကိုမွ်ေပးဖို.ရန္ကြ်န္ေတာ္တို.မသင္.ေတာ္ၿကေတာ.ေပ၊
အၿပင္းထန္ဆံုးမ်္ဳးခ်စ္စိတ္၊အစြန္းေရာက္ေသာဘာသာခ်စ္စိတ္သည္ ကမၻာေၿမၿကီးအတြက္၇န္လိုမွု၊ရက္စက္မွုေတြနဲ.အစၿပဳေသာစစ္ပဲြေတြကိုသာဖန္တီးေပးခဲ.ေလၿပီ၊တဦးႏွင္.
တဦးအၿပိဳင္အဆိုင္ေနရာရလိုမွုအတြက္စစ္လက္နက္မ်ားကိုအၿပိဳင္အဆိုင္တပ္ဆင္ၿကကုန္ေလၿပီ၊

ၿငိမ္းခ်မ္းေသာကမၻာေၿမၿပင္ကိုဘယ္အခ်ိန္ကာလအထိေနာက္ဆံုးၿကည္.ခြင္.ရမွာလဲဆိုတာကိုစဥ္းစား
ၿကည္.ရင္း လူသားအေပါင္းတို.ေက်ာတေနရာစာကိုေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းအိပ္စက္ရင္းႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္အိပ္
ေပ်ာ္နိုင္ၿကပါေစ၊

Sunday, October 2, 2011

ကြ်န္ေတာ္အရြယ္ေရာက္လူလားေၿမာက္ခဲ.ၿပီ

ကြ်န္ေတာ္အရြယ္ေရာက္လူလားေၿမာက္ခဲ.ၿပီ

by Tharchit Zaw on Saturday, October 1, 2011 at 10:03pm
အရြယ္ေရာက္တယ္ဆိုတာဘာကိုေၿပာတာပါလဲဆိုတာခပ္ငယ္ငယ္တုန္းကမသိခဲ.
ရိုးအမွန္ပါ။လူၿကီးေတြကလူငယ္ေတြကိုေၿပာၿကတယ္၊မင္းတို.အရြယ္ေရာက္လာၿက
ၿပီတဲ.
သည္စကားကိုခပ္ငယ္ငယ္ကတည္းကၿကားဖူးခဲ.ပါတယ္၊အဓိပါယ္ဆိုလိုရင္းကို
ေတာ.အတိအက်မသိခဲ.ရိုးအမွန္ပါပဲ၊

ဒါနဲ.ကိုယ္ခ်စ္ခင္ေလးစားရတဲ.ဆရာသမားကိုေမးၿကည္.ေတာ.
အရြယ္ေရာက္တယ္ဆိုတာ၊တနည္း အဂၤလိပ္လို mature ဆိုတာခႏၵာကိုယ္ၿကီးထြားဖံြ.ၿဖိဳးလာ
တာေလာက္ကိုမဆိုလိုဘူးကြ၊
စိတ္ဓာတ္ရင္.က်က္တည္ၿငိမ္ၿပီးအမွန္ကိုရွဳ.ၿမင္သံုးသပ္တပ္တဲ.စိတ္ထားရွိလာတာ
ကိုဆိုလိုတာပါတပည္.ေရတဲ.၊

ဒါဆိုစိတ္ဓာတ္ရင္.က်က္တယ္ဆိုတာကေကာဘာပါလဲလို.ဆိုေတာ.
အခ်ိန္တန္လာရင္မင္းဒီစကားရဲ.အဓိပါယ္ကိုေကာင္းစြာနားလည္လာမွာပါကြာ၊
အခ်ိန္ကိုေစာင္.လိုက္ပါတဲ.၊မင္းရဲ.ၿဖစ္သန္းလာတဲ.ဘဝအေတြ.အၿကံုေပၚမွာ
မူတည္ၿပီးမင္းဒါကိုေကာင္းေကာင္းသံုးသပ္နားလည္လာနုိင္လိမ္.မယ္တဲ.၊

အေၿခခံကေတာ.ကိုယ္.ကိုကိုယ္ထိန္းသိမ္းၿပီးဘဝကိုတည္ေဆာက္ၿကပါ၊
စိတ္ဓာတ္ရင္.က်က္စြာထားပါ၊စိတ္သေဘာထားၿကီးၿမတ္ပါေစတဲ.၊ဒါေပမယ္.
မင္းဒီထက္ပိုၿပီးနားလည္လာနုိင္မွာပါလို.ေၿပာခဲ.တာကိုၿကားနာမိခဲ.ဖူးပါတယ္၊

ကြ်န္ေတာ္ဟာေက်ာင္းသားဘဝအလြန္ေလာက္ကတည္းကၿငင္းတာခုန္တာကို
အလြန္ဝါသနာပါခဲ.ဖူးပါတယ္၊
သူငယ္ခ်င္းေတြမေတြ.လိုက္နဲ.ေတြ.လိုက္ရင္စကားနုိင္လုၿပီးၿငင္းၿကခုန္ၿကတာမ်ား
ပါတယ္၊ဘယ္သေဘာတရားမဆိုၿငင္းလိုက္လို.ကိုယ္.ဘက္ကအသာစီးရမွလဲေက်နပ္
မိခဲ.ပါတယ္၊ကိုယ္.ဘက္ကအသာစီးမရခဲ.လို.ဆုိရင္ေတာ.အဲဒါတညလံုးအိပ္မေပ်ာ္ေအာင္
ထိုင္ေတြးေတာ.တာပါပဲ၊ေနာက္တေန.ဘယ္လိုစကားနဲ.ၿပန္ေခ်ပၿပီးအနိင္ယူရမလဲဆိုတာကို၊
ၿပီးေတာ.ကိုယ္.စိတ္နဲ.ကိုယ္ပဲေမာၿပီးက်န္ေနခဲ.ပါတယ္၊

တခါကဒီမထြက္လာခင္ေလးသူငယ္ခ်င္းတေယာက္နဲ.နိုင္ငံေရးအေၿကာင္းကိုၿငင္းခုန္ရာကေနေနာက္ဆံုး
ေဒါသေတြပါထြက္လာၿပီးငယ္က်ိဳးငယ္နာေတြပါေဖာ္ကုန္တဲ.အဆင္.ထိေရာက္ကုန္
ပါတယ္၊
တကယ္ေတာ.သူလဲအမွန္၊ကိုယ္လဲအမွန္ ၂ဘက္စလံုးကၿငင္းေနၿကတာ၊အဆံုးမေရာက္
နိုင္ဘူး၊ေနာက္ေတာ.အဲဒီတေယာက္နဲ.ခပ္ခြာခြာစကားေတာင္မေၿပာနိုင္ၿကေတာ.တဲ.အဆင္.
ထိဆိုပါေတာ.၊
ၿပည္ပကိုထြက္လာခဲ.တဲ.အထိေတာင္ငယ္သူငယ္ခ်င္းအေပၚသိတ္ဟက္ဟက္ပက္ပက္
မႏွုတ္ဆက္ခဲ.မိဘူး၊ကိုယ္မွန္တယ္ထင္လို.၊

အဲအခုၿပည္ပကိုေရာက္လာေတာ.စိတ္ကအရင္ကနဲ.မတူေအာင္ေၿပာင္းလဲလာခဲ.ပါတယ္၊
ၿပည္ပမွာကိုယ္ယံုၿကည္ရတဲ.ပတ္ဝန္းက်င္ေကာင္းမေတြ.ခဲ.တာအမွန္ပဲ၊
တေယာက္နဲ.တေယာက္ၿကားဆက္ဆံေရးမွာလဲပြင္.လင္းမွုနဲ.ရိုးသားမွုဆိုတာရွာမေတြ.ခဲ.
မိဘူး၊အေပၚယံေၿကာေတြနဲ.ပဲဆက္ဆံေနၿကရတယ္၊
နိုင္ငံရပ္ၿခားမွာဆက္ဆံေရးကမင္းဘယ္ေလာက္အထိေငြသံုးနိုင္သလဲဆိုတာနဲ.၊အလုပ္ဘယ္ေလာက္
ေကာင္းေနလဲဆိုတာပဲၿကည္.ၿကတယ္၊တေယာက္နဲ.တေယာက္နဲ.ၿကားဆက္ဆံေရးအဆင္ေၿပဖို.က
ေငြကအဓိကပဲဆိုတာပါပဲ၊

ၿကာေတာ.ကြ်န္ေတာ္မေပ်ာ္ပိုက္ေတာ.ဘူး၊ဒီအခ်ိန္မွာစိတ္ကဘာၿဖစ္လာလာဆိုေတာ.
ၿမန္မာၿပည္မွာက်န္ခဲ.တဲ.အေပါင္းအသင္းကိုသြားၿပီးသတိရမိခဲ.တယ္၊
စိတ္ထဲမွာသူနဲ.ကိုယ္နဲ.ေဆြးေႏြးၿငင္းခုန္ခဲ.ၿကတဲ.အခ်ိန္ေတြကိုၿပန္ၿပီးလြမ္းမိသြားတယ္၊
သူနဲ.ကိုယ္ၿငင္းခုန္ခဲ.ၿကတာေတြ၊ေဒါသထြက္ခဲ.ၿကတာေတြကိုၿပန္စဥ္းစားရင္း
တၿဖည္းၿဖည္းနဲ.ကြ်န္ေတာ.ဟာတေယာက္ထဲက်ိတ္ရီေနမိတယ္၊ၿပံဳးေနမိခဲ.တယ္၊

ၿကည္.စမ္းငါတို.လြန္ခဲ.တဲ.ႏွစ္ေတြတုန္းကေၿပာၿကဆိုၿကၿငင္းၿကတာဟာသိတ္ကို
ခေလးဆန္ၿပီးရီစရာေကာင္းေနခဲ.တာကိုလဲၿပန္ၿပီးေတြးမိသြားတယ္၊ဒါကိုေတြးမိသြား
တာနဲ.တၿပိဳင္နက္ထဲမွာကြ်န္ေတာ.ေတာ္ေတာ္ေလးကိုႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ၿပံဳးရယ္ေနမိ
တယ္တကိုယ္တည္း၊ ကိုယ္တုိင္လဲစိတ္လက္ေတာ္ေတာ္လြပ္လပ္ေပါ.ပါးသြားခဲ.တယ္၊

ဒါနဲ.ပဲသူ.ကိုဖုန္းဆက္စကားေၿပာအုန္းမွဆိုၿပီးဖုန္းဆက္လိုက္ေတာ.သူ.ညီမတေယာက္
လာကိုင္ပါတယ္၊ကြ်န္ေတာ္ကလဲဘယ္သူဘယ္ဝါၿဖစ္ေၿကာင္းေၿပာလိုက္ၿပီးသူငယ္ခ်င္းကို
ေခၚေပးပါဆိုေတာ. သူ.ညီမက ငိုသံၿကီးနဲ.ကိုကိုေဆးရံုေပၚမွာအေရးေပၚတင္ထားလိုက္ရၿပီ
တဲ.၊ဘာၿဖစ္လို.လဲလို.ေမးၿကည္.ေတာ.အူမၿကီးကင္ဆာတဲ.၊သိတ္မၿကာခင္ရက္ကပဲေသြးေပါင္
ေတြထိုးက်လို.အခုသတိလစ္ေနၿပီးကိုယ္မာဝင္သြားတဲ.အဆင္.ေရာက္သြားပါတယ္တဲ.၊
ေရာဂါကလဲစံုတယ္တဲ.၊အသည္းလဲထိထားတယ္၊
 အခုေတာင္ BED SORE ေတြၿဖစ္ေနလို.၊သူကေတာ.ဘာမွမသိေတာ.ပါဘူးတဲ.၊
အကိုအေၿကာင္းကိုေတာင္ေဆးရံုမတင္ခင္တုန္းကသူကေၿပာေနေသးတယ္၊အကိုမရွိတာ
သူ.အတြက္ပ်င္းစရာၿဖစ္ေနတယ္တဲ.၊စကားေၿပာဖို.အေဖာ္မရွိေတာ.လို.တဲ.။အကို.ကိုေတာ.
သိတ္ခင္ရွာပါတယ္လို.ေၿပာပါတယ္၊
ကြ်န္ေတာ္လဲဘာတခုကိုမွၿပန္မေၿပာနိုင္ေအာင္အံ.အားသင္.လြန္းလို.ငိုင္က်သြား
ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္.စိတ္ဟာဟိုးအရင္ေနာက္ဆံုးအၿဖစ္အပ်က္ကေလးၿငင္းၿကခုန္ၿကတာကိုၿပန္ေရာက္
သြားပါတယ္။ေနာက္ဆံုးထြက္ခြာလာတဲ.အခ်ိန္အထိလူၿကီးလူေကာင္းမဆန္စြာဟက္ဟက္ပက္ပက္
ႏွုတ္ေတာင္မဆက္မိခဲ.တဲ.ကိုယ္.ကိုကုိယ္ဘယ္လုိမွခြင္.လြုတ္ေပးလို.မရေအာင္ကိုၿဖစ္သြားမိပါတယ္။

သိတ္မၿကာေသးတဲ.အခ်ိန္ေလးကေတာင္သူနဲ.ၿငင္းတာေလးကိုသတိရမိၿပီးတေယာက္တညး္ရယ္မိရင္း
သူ.ကိုသတိရလို.ဖုန္းဆက္လုိက္ေတာ.မွပဲစိတ္မေကာင္းစရာသူ.ရဲ.သတင္းကိုၿကားမိခဲ.ရတယ္၊
သြားၿပီလို.ဒီအခ်ိန္မွာဘယ္လိုမွသူ.ကိုေတာင္းပန္ဖို.ဆိုတာမၿဖစ္နိုင္ေတာ.ဘူး၊လူၿကီးလူေကာင္းဆန္ဆန္
ၿပန္ေတာင္းပန္ဖို.လုပ္တဲ.အခ်ိန္မွာသူလဲသိမသြားခဲ.ေတာ.ဘူး၊အရမ္းေနာက္က်သြားၿပီဆိုတာသိလိုက္ရ
တယ္၊

ေနာက္ထပ္သိတ္မၿကာခင္ရက္ေလးမွာပဲဖုန္းထပ္ဆက္လိုက္ေတာ. ညကပဲသူဆံုးသြားၿပီဆိုတာကို
ဖုန္းထဲကတဆင္.ၿကားလိုက္ရတယ္၊
ကြ်န္ေတာ.ရဲ.စိတ္ေတြဟာထိန္းခ်ဳပ္နိုင္စြမ္းမရွိေအာင္ၿဖစ္သြားခဲ.တယ္၊၊ကြ်န္ေတာ္.ရင္ထဲကခံစားခ်က္
ကိုအရင္ဆံုးအလုပ္လုပ္ေပးလိုက္တာကြ်န္ေတာ္.ရဲ.မ်က္လံုးအိမ္ေတြပါပဲ၊မ်က္ရည္ေတြတားမရေအာင္
ၿပည္.လွ်ံသြားခဲ.မိၿပီ၊

ကြ်န္ေတာ္မသုတ္ေတာ.ပါဘူး၊စိတ္ကိုအတားအဆီးမထားေစခ်င္ေတာ.တာၿဖစ္လို.လြပ္လပ္ခြင္.
ေပးထားလိုက္ပါေတာ.တယ္၊

သူ.ရက္လည္မွာဖုန္းထပ္ဆက္လိုက္ေတာ.သူ.အေမကိုယ္တုိင္ဖုန္းလာကိုင္ၿပီးသားေရ၊သားသူငယ္ခ်င္းက
သားၿပန္လာရင္လက္ေဆာင္ေပးဖို.သူရည္ရြယ္ၿပီးဝယ္ထားခဲ.တဲ.အက်ၤီေလးတထည္ရွိပါတယ္၊မႏွစ္က
တည္းကဝယ္ထားတာ၊အန္တီအခုမွသူ.ဗီဒိုကိုထုတ္ၿကည္.မွအမွတ္ရသြားတာပါ၊

ဘာအက်ီၤလဲလို.ကြ်န္ေတာ္ကေမးေတာ. သားအတြက္သူဝယ္ထားတာ ဖ်င္ၿကမ္းနဲ.လုပ္ထားတဲ.
ပင္နီအက်ီေလးပါ။သားၿပန္လာမွလက္ေဆာင္ေပးဖို.ပါတဲ.၊ကြ်န္ေတာ္လဲ ခ်က္ၿခင္းကြ်န္ေတာ္.လိပ္စာ
ေပးလိုက္ၿပီးအဲဒါေလးကိုသားဆီကိုဆက္ဆက္ပို.ေပးပါလို.၊သားၿပန္လာတဲ.အထိမေစာင္.ပါရေစနဲ.လို.
ေၿပာလိုက္ပါတယ္၊

သိတ္မၿကာတဲ.အခ်ိန္၂ပတ္ေလာက္အတြင္းမွာပဲလူၿကံုနဲ. ကြ်န္ေတာ္.ဆီကိုသူငယ္ခ်င္းရဲ႕လက္ေဆာင္ဖ်င္ၿကမ္း
ပင္နီအက်ီေလးေရာက္လာပါတယ္၊


ကြ်န္ေတာ္လဲအၿမန္ပင္ထုတ္ၿပီးဝတ္ၿကည္.ၿပီးမွန္ထဲၿကည္.လိုက္ေတာ.ကြ်န္ေတာ.ပံုအစားသူငယ္ခ်င္းရဲ.
ပံုကမွန္ထဲမွာေပၚလာပါတယ္၊

ကြ်န္ေတာ္ရုတ္တရက္ေနာက္ကိုဆုတ္လိုက္ေတာ.သူကတည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ.ၿပံဳးၿပီးၿကည္.လိုက္ပါတယ္၊
ကြ်န္ေတာ္လဲခဏေတြသြားပါတယ္၊ၿပီးမွစိတ္ကိုတည္ၿငိမ္စြာထားရင္ၿပန္ၿပံဳးလိုက္ကာ
"သူငယ္ခ်င္းေရ  ငါအခုအရြယ္ေရာက္ပါၿပီကြာလို."  ၿပန္ေၿပာလိုက္ေတာ.သူကၿပံဳးၿပီးၿပန္
ေပ်ာက္သြားခဲ.ပါတယ္၊
 အက်ီေလးဟာကြ်န္ေတာ္နဲ.ကြတ္တိပါ၊ေသေသခ်ာခ်ာတိုင္းၿပီးဝယ္ေပးလိုက္သလိုပါပဲ၊
မွန္ထဲမွာအၿကာၿကီးေငးစိုက္ၿကည္.ေနမိတုန္းပဲ၊သူငယ္ခ်င္းၿပန္ေပၚလာရင္တခ်ိန္ကၿငင္းခဲ.
ၿကတာကိုၿပန္ေၿပာရင္းရီေနရေအာင္ပါ၊

ဒါေပမယ္.ထပ္ေပၚမလာခဲ.ေတာ.ပါဘူး၊ကြ်န္ေတာ္.စိတ္ေတြလဲၿပန္လြင္.သြားကာကြ်န္ေတာ္.
ဆရာဆီၿပန္ေရာက္သြားပါတယ္၊

ကြ်န္ေတာ္အခုေတာ.တခ်ိန္ကကြ်န္ေတာ.္ဆရာေၿပာခဲ.တဲ.အရြယ္ေရာက္တယ္ဆိုတဲ.စကားနဲ.
ပတ္သက္ၿပီးသတိရလိုက္မိပါတယ္၊

"အခ်ိန္တန္လာရင္မင္းဒီစကားရဲ.အဓိပါယ္ကိုေကာင္းစြာနားလည္လာမွာပါကြာ၊
အခ်ိန္ကိုေစာင္.လိုက္ပါတဲ.၊မင္းရဲ.ၿဖစ္သန္းလာတဲ.ဘဝအေတြ.အၿကံုေပၚမွာ
မူတည္ၿပီးမင္းဒါကိုေကာင္းေကာင္းသံုးသပ္နားလည္လာနုိင္လိမ္.မယ္တဲ.၊"ဒါေပမယ္.
မင္းဒီထက္ပိုၿပီးနားလည္လာနုိင္မွာပါကြာ "တဲ.၊၊



(သားခ်စ္)

Monday, August 15, 2011

ပါးေပၚက တင္းတိတ္ႏွစ္ကြက္

ပါးေပၚက တင္းတိတ္ႏွစ္ကြက္

Wednesday, 13 January 2010 13:10 ျမသန္းတင့္
ျမသန္းတင့္
တစ္ေလာကဆရာေဆာင္ကြယ္လြန္ျပီလို႔သတင္းရတယ္။ဆရာေဆာင္ရဲ႕ အသုဘကိုလိုက္ပို႔ခ်င္ေပမယ္႔တစ္ရပ္တစ္ေက်းမွာျဖစ္ေနလို႔လိုက္မပို႔ႏိုင္ဘူး။ၿပီးေတာ႔ သတင္းကိုၾကားရေတာ႔လည္း ဆရာေဆာင္ ကြယ္လြန္ျပီးလို႔ တစ္လေလာက္ ရွိေနျပီေလ။
လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္တုန္းကေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္႔ ဇာတိျမိဳ႕ကေလးကို ေရာက္သြားလို႕ ဆရာေဆာင္ကို သြားကန္ေတာ႔ ခဲ႔ေသးတယ္။ ဆရာေဆာင္လို႔ ေခၚၾကတဲ႔ ဆရာဦးလွေဆာင္နဲ႔ ေနာက္ဆံုး ေတြ႕ခဲ႔တာပါပဲ။
ဆရာေဆာင္ဟာ ကြ်န္ေတာ္ ေက်ာင္းသားဘ၀မွာ မေမ႔ႏိုင္တဲ႔ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးပါ။ သူက အဂၤလိပ္စာတို႔ ဘာတို႔မတတ္ရွာ ပါဘူး။ ျမန္မာစာဆရာပါ။ စစ္မျဖစ္ခင္တုန္းကလည္း ဆရာေဆာင္ဟာ ျမန္မာစာဆရာပဲ။ ဆရာျဖစ္သင္ ေနာ္မံေက်ာင္းက ဟိုင္းယားဂရိတ္ေအာင္ျပီး တစ္ေလွ်ာက္လံုး ျမန္မာစာဆရာလုပ္လာခဲ႔တာပဲ။ ဆရာေဆာင္ သခၤ်ာေတာ္တယ္။ျမန္မာ စာေတာ္တယ္။ အထက္တန္းသခၤ်ာကို ေကာင္းေကာင္းျပႏိုင္တယ္။
ဒါေပမယ္႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔တုန္းက သခၤ်ာက အဂၤလိပ္လိုေျပာ၊ အဂၤလိပ္ ဂဏန္းေတြနဲ႔ သင္ရေတာ႔ ဆရာေဆာင္က အတန္းထဲမွာ ဆရာမလာတဲ႔ အခါမ်ဳိးက်မွသာ တစ္ခါတစ္ေလ ၀င္ျပတတ္တယ္။ ဒါေပမယ္႔ ဆရာေဆာင္က သိပ္မျပခ်င္ဘူး။
ဆရာေဆာင္ဟာ တစ္ခုခ်စ္စရာေကာင္းတာက သူ႕အားနည္းခ်က္၊ သူ႕ခြ်တ္ယြင္းခ်က္ကိုေတာ႔ ဘယ္ေတာ႔မွဖံုးကြယ္ ေလ႔မရွိဘူး။ အဲဒီ အရည္အခ်င္းဟာ ဆရာေဆာင္ရဲ႕ ခ်စ္စရာ အေကာင္းဆံုး အရည္အခ်င္းပဲ။
လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ( ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဆိုတာ တစ္ရာမွာ ကိုးဆယ္ေလာက္ရွိမယ္ထင္တယ္) ကိုယ္႔အားနည္းခ်က္ ကိုယ္႔ခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ကို ဖံုးကြယ္တတ္ေလ႔ရွိတယ္။ တစ္ဖက္သားက ဒီအားနည္းခ်က္ကို အခြင္႔ေကာင္းယူျပီး ဖိနင္းမွာစိုးလို႔ ထင္ပါရဲ႕။ ဆရာေဆာင္ကေတာ႔ ဒီလိုမဟုတ္ဘူး။ သူမ်ားရဲ႕ အားနည္းခ်က္ကိုလည္း ေထာက္ျပတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သက္သက္ညွာညွာ ေထာက္ျပတာမ်ဳိးပါ။ သူ႔အားနည္းခ်က္ကိုဆိုရင္ေတာ႔ ညွာညွာတာတာ မလုပ္ဘူး။ေလွာင္ေျပာင္ သေရာ္ပစ္တယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ကြ်န္ေတာ္တို႕ျမိဳ႕ကေလးမွာေတာ႔ ဆရာေဆာင္ဟာ လူ႔ခြစာတစ္ဦးလို ျဖစ္ေနတယ္။
ဆရာေဆာင္က အရပ္ပုပုရယ္။ ကြ်န္ေတာ္႔အထင္ေတာ႔ ငါးေပေလာက္ပဲ ရွိမယ္ထင္တယ္။ ဒါေပမယ္႔ ဆရာေဆာင္က သူအရပ္ပုတာကို ဘယ္ေတာ႔မွ ကြယ္၀ွက္မထားဘူး။ သူအရပ္ပုတာကို သူ႔ကိုသူ ေလွာင္ေျပာင္ပစ္တယ္။ ဆရာေဆာင္ဟာ ဒီလိုသူ႔ကိုသူ ေလွာင္ေျပာင္ပစ္ျခင္းျဖင္႔ သူ႔အားနည္းခ်က္ကို စိတ္ေျဖယူတာလားလို႔ေတာင္ ကြ်န္ေတာ္ေတြးမိတယ္။
ဆရာေဆာင္ဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အလယ္တန္းေလာက္ကတည္းက အထက္တန္းမွာျပတဲ႔ ျမန္မာစာဆရာပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဆယ္တန္းေရာက္ေတာ႔လည္း ျမန္မာစာျပဆရာပဲ။ ပင္စင္ယူသြားေတာ႔လည္း ျမန္မာစာျပ ဆရာအျဖစ္နဲ႔ပင္စင္ယူ သြားတာပဲ။
ငယ္ငယ္တုန္းက ဆရာေဆာင္ရဲ႕ျမန္မာစာသင္တန္းမွာ ေက်ာင္းသားၾကီးေတြ တ၀ါး၀ါးနဲ႔ ပြဲက်ေနတာကို ကြ်န္ေတာ္ ေကာင္းေကာင္း နားမလည္ဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ကိုယ္ ဆယ္တန္းေရာက္ေတာ႔မွ ဆရာေဆာင္ ျမန္မာစာ ျပပံုျပနည္းကို ကြ်န္ေတာ္ေတာ႔သေဘာေပါက္လာတယ္။
ဆရာေဆာင္ဟာ စာတိုေပစေတြကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းရတယ္။ ဦးပုညရဲ႕ စာတိုေတြ၊ အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖရဲ႕ စာေတြ၊ ဦးၾကင္ဥရဲ႕စာေတြ၊ သခင္ကိုယ္ေတာ္မိွဳင္းရဲ႕သာေတြကို ဒိုးခနဲ ေဒၚက္ခနဲ ရြတ္ႏိုင္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ တစ္ေတြက ေနာက္ဆံုးခံုတန္းကေနျပီး သူစာျပတာကို ေကာင္းေကာင္းမလိုက္ဘူး။ စကားမ်ားေနတယ္။ ေဆာ႔ေနတယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ဆရာေဆာင္က စာျပေနရာကေနျပီး ေနာက္ခံုကို တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္။
“ေဟ႔ေကာင္ေတြ ငါ႔ကိုမစမ္းနဲ႔ေနာ္၊ ငါက လူပုသေလာက္ စိတ္တိုတတ္တဲ႔ေကာင္၊ လူပုစိတ္တို၊ ေခြးပုရန္လို ဆိုတဲ႔စကားကို ၾကားဖူးၾကတယ္ မဟုတ္လား။ အရပ္ပုတယ္ဆိုျပီး အထင္ေသးမယ္ေတာ႔ မၾကံနဲ႔၊ ကမၻာကို ကိုင္လွဳပ္ခဲ႔တဲ႔ လူေတြထဲမွာ အရပ္ပုတဲ႔ လူေတြလည္းပါတယ္။ နပိုလီယန္လည္း ငါ႔အရပ္ေလာက္ပဲရွိတာပဲ။ လီနင္လည္း ငါ႔အရပ္ေလာက္ပဲ ရွိတာပဲ။ ဘာေအာင္းေမ႔ေနလို႔လဲ” လို႔ လွမ္းေျပာတတ္တယ္။
ဆရာေဆာင္က ေက်ာင္းသားကိုၾကိမ္းရင္ေတာင္ သူ႕ကိုသူ ေလွာင္ေျပာင္ျပီးမွၾကီမ္းတာ။ ဆရာေဆာင္မွာ ခ်စ္စရာ ေကာင္းတာ ေနာက္တစ္ခု ရွိေသးတယ္။ ဆိုးတဲ႔ေက်ာင္းသား စာေတာ္တဲ႔ ေက်ာင္းသားရယ္လို႔ မခြဲျခားဘဲတပည့္ မွန္သမွ်ကို ေက်ာသားရင္သားမခြဲျခားဘဲ ဆက္ဆံတတ္တာပဲ။
စာေတာ္တဲ႔ ေက်ာင္းသားကိုလည္း စာေတာ္တဲ႔ ေက်ာင္းသားမို႔ခ်စ္တယ္။ ဆိုးတဲ႔ေက်ာင္းသားကိုလည္းဆိုးတဲ႔ေက်ာင္းသား မို႔လို႔ သူခ်စ္တယ္။ အလိုလိုက္ျပီးမွ ကိုယ္႔ဘက္ပါေအာင္ သိမ္းသြင္းယူတယ္။ စည္းကမ္းကို ၾကတ္ၾကတ္မတ္မတ္ သူကိုင္တယ္။ ေက်ာင္းေျပးမယ္ မၾကံနဲ႔။ အဲဒီ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းေျပးတတ္တဲ႔ေနရာကို စံုစမ္းျပီး သူကိုယ္တိုင္ ဘိုင္စကယ္တစ္စီးနဲ႔ လိုက္ေခ်ာင္းျပီး အဲဒီေက်ာင္းသားကို ဆြဲေခၚလာတာပဲ။
ဒါေပမယ္႔ သူလိုက္ဖမ္းမွန္းမသိေစရဘူး။ မေတာ္တဆ ေတြ႔တဲ႔ပံုမ်ဳိးလုပ္ျပီး မသိမသိမသာ ေခၚလာတယ္။ ေက်ာင္းေျပးတဲ႔ တပည့္လည္း ဆရာနဲ႔ တန္းတိုးေနေတာ႔ မေျပးသာေတာ႔ဘဲ အသာလိုက္လာရေတာ႔တာေပါ႔။ တပည့္ေတြက္ိလည္း ရိုက္စရာရွိရင္လည္း တကယ္ရိုက္တယ္။ ရိုက္ျပီးေတာ႔မွ “ကဲ မင္းတို႔ငါ႔ကို ဘာျပန္လုပ္ခ်င္သလဲ၊ ေရာ႔ ေဟာဒီမွာ ၾကီမ္တုတ္ ဆိုျပီး ၾကီမ္ကို ပစ္ေပးတယ္။
တပည့္တစ္ေယာက္ကို စိတ္ဆိုးလို႔ ခပ္နာနာကေလး ရိုက္မိရင္လည္း ညေေနမွာ အဲဒီေက်ာင္းသားရဲ႕ အီမ္ကို ဘိုင္စကယ္ေလးနဲ႔ ေပါက္လာျပီး မိဘအုပ္ထိန္းသူေတြကို လာျပီးေတာင္းပန္တတ္ေသးတယ္။ အုပ္ထိန္းသူကလည္း ဆရာေဆာင္ရိုက္ျပီဆိုရင္ စိတ္ဆိုးတယ္ရယ္လို႔ မရွိၾကပါဘူး။ ေက်နပ္ျပီးသားပဲ။ ဆရာေဆာင္ဟာ ေတာ္ေတာ္႔ ေက်ာင္းသားကို ရိုက္ေလ႔ရိုက္ထ မရွိဘဲကိုး။ ရုိက္သင္႔လို႔ ရိုက္တာပဲလို႔ နားလည္ထားၾကျပီးသား။
ဆရာေဆာင္က ဆိုးတဲ႔ေက်ာင္းသားေတြဆိုရင္ သူ႔အီမ္မွာ ေခၚျပီး စာက်က္ခိုင္းတယ္။ သူက လူပ်ဳိၾကီး။ အေမအိုၾကီးနဲ႔ အစ္မတစ္ေယာက္ ရွိိတယ္။ အစ္မကလည္း အပ်ဳိၾကီးပါပဲ။ ဒီေတာ႔ သူ႕အီမ္က လြတ္လပ္တယ္။ ေက်ာင္းသားေတြ သူ႔ အီမ္မွာပဲအိပ္တယ္။ သူ႔ အီမ္မွာပဲစားၾကတယ္။ သူ႔ အီမ္ဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသားေတြအဖို႔ စားေရအီမ္ ေသာက္ေရအီမ္။
ဆရာေဆာင္ရဲ႕ အီမ္က အီမ္ကုတ္ကေလး။ ၀ါးကပ္မိုး၊ ထရံကာ၊ ေတာသစ္ခင္းထားတဲ႔ အီမ္ကေလး။ ဒါလည္း သူ႔လက္ထက္ ေဆာက္ခဲ႔တဲ႔ အီမ္မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔အေဖ လက္ထက္က ေဆာက္ခဲ႔တဲ႔ အီမ္ကေလးပါ။ အီမ္ကေလးက ဘာရွိမွာလဲ။ ေလးပင္သံုးခန္း အီမ္ကေလး။ ဆရာေဆာင္ရဲ႕ အီမ္မွာ ျမန္မာစာ စာအုပ္ကလြဲလို႔ တစ္ျခားဘာပစၥည္းမွ ဟုတ္တိပတ္တိ မရွိဘူး။
ဆရာ စာေရးတဲ႔ စာပြဲေဟာင္းေလးတစ္လံုးနဲ႔ ကုလားထိုင္ကေလး တစ္လံုးရယ္၊ ပက္လက္ကုလားထိုင္ေလး သံုးလံုးရယ္။ စာအုပ္ထည့္ မွန္ဗီရိုအေဟာင္းကေလး တစ္လံုးရယ္၊ ထင္းရူးေသတၱာေတြကို စီေထာင္ထားတဲ႔ စာအုပ္စင္လို႔ေခၚတဲ႔ ေသတၱာေတြရယ္၊ သင္းျဖဴးေလး သံုးေလးခ်ပ္ရယ္၊ ဒါပဲရွိတယ္။ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲလည္း ဒီအတိုင္းပါပဲ။ ပန္းကန္စင္ကေလး တစ္လံုးနဲ႔ ထမင္းဟင္းခ်က္တဲ႔ ဒန္အိုးသံုးေလးလံုးရယ္၊ ေရအိုးစင္ကေလးတစ္ခုရယ္ ဒါပဲရွိတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ တစ္ေတြက အားရင္ ဆရာဆာင္ရဲ႕အီမ္မွာ ေရာက္ေနတတ္တယ္။ ဆရာေဆာင္ရဲ႕အီမ္က စာအုပ္ေတာ႕စံုတယ္ေလ။ ဟိုတုန္းကထုတ္တဲ႔ ဒဂုန္မဂၢဇင္းတို႔၊ သူရိယ မဂၢဇင္းတို႔၊ ျမန္မာ႔အလင္းမဂၢဇင္းတို႔ စေနနဂါးနီ ဂ်ာနယ္တို႔၊ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္တို႔၊ စာဆိုေတာ္ မဂၢဇင္းတို႔ ဂႏၱေလာက မဂၢဇင္းတို႔၊ ဘားမားဂ်ာနယ္၊ ဒီးဒုတ္ဂ်ာနယ္တို႔ စသျဖင္႔ ဂ်ာနယ္မဂၢဇင္း ေတာ္ေတာ္စံုစံုရွိတယ္။
စာအုပ္ေတြထဲကလည္း နဂါးနီတို႔၊ ေအာင္လံေတာ္တို႔၊ ျမန္မာျပည္ စာအုပ္ျဖန္႔ခ်ီေရးတို႔ စတဲ႔ ႏိုင္ငံေရး စာအုပ္တိုက္ေတြကထုတ္တဲ႔ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ စာအုပ္ေတြ၊ ၀တၳဳေတြ၊ ၾကီးပြားေရးက်မ္းေတြ ေတာ္ေတာ္စံုတယ္။
ဆရာေဆာင္က အဲဒီစာအုပ္ေတြ ဘယ္လိုေကာင္းပံု၊ ဘယ္သူ႕အေရးသားက ဘယ္လိုေကာင္းပံု၊ ဘယ္စာအုပ္ျဖင္႔ ဘယ္လိုအေရးၾကီးပံု စတာေတြကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ေျပာျပတယ္။ အမွန္ကေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ စာေပ၀ါသနာပါလာတာဟာ ဆရာေဆာင္ရဲ႕ေက်းဇူးလို႔ပဲ ေျပာရမွာပဲ။
ဆရာက သူ႔အီမ္မွာလာျပီး တပည့္ေတြ စုရံုးစုရံုးလုပ္ေနရင္ ေက်နပ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း သူ႔အီမ္မွာေပ်ာ္တယ္။ သူ႔အီမ္က်ေတာ႔ လြတ္လပ္တာကိုး။ ကာလသားခ်က္စားတဲ႔အခါ ခ်က္စားတယ္။ ဘူးသီးေၾကာ္ ေၾကာ္စားတဲ႔အခါ ေၾကာ္စားတယ္။ အုန္းထမင္းတို႔ဘာတို႔ ခ်က္စားတဲ႔ အခါလည္းရွိတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ အမဲေျခာက္ဖုတ္နဲ႔၊ ဒါမွမဟုတ္ လက္ဖက္သုတ္နဲ႔၊ ေျမပဲဆန္ေၾကာ္နဲ႔ ေရေႏြးတစ္အိုးျပီးတစ္အိုး ကြ်န္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ စကား၀ိုင္းဖြဲ႔တတ္တယ္။
စာေမးပြဲနီးရင္လည္း သူ႔အီမ္မွာပဲအိပ္ျပီးး စာက်က္ၾကတယ္။ ဆရာ႔လခဟာ ကြ်န္ေတာ္႔တို႔တစ္ေတြ ၀ိုင္းစားၾကတာနဲ႔ ကုန္တာပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကလည္း ဟင္းလ်ာေလးဘာေလး ၀ယ္လာတဲ႔အခါတို႔ ဘာတို႔ေတာ႔ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ဆရာက လက္မခံဘူး။ ေဟ႔ေကာင္ေတြ မင္းတို႔က ေက်ာင္းသားေတြ၊ မိဘပိုက္ဆံ ယူရတာ။ ကိုယ္႔ဖာသာကိုယ္ ပိုက္ဆံမရွာတတ္ေသးဘူး။ ဒီေတာ႔ မင္းတို႔ကသိပ္မလုပ္နဲ႔ ငါကပဲေကြ်းမယ္တဲ႔။
ဆရာေဆာင္က ေက်ာင္းမွာ လက္ရးမဂၢဇင္းတို႔ ဘာတို႔ထုတ္ရင္လည္း သူပဲၾကီးၾကပ္ျပီး အယ္ဒီတာအဖြဲ႕ေတြဖြဲ႕ေပးတယ္။ သူကေတာ႔ အတိုင္ပင္ခံအယ္ဒီတာေပါ႔ေလ။ သူက ပန္းခ်ီတို႔ဘာတို႔ ၀ါသနာပါေတာ႔ ပန္းခ်ီပံုတို႔ ဘာတို႔ဆြဲရင္လည္း သူပဲဆြဲတတ္တယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕၀ါသနာပါတဲ႕ ေက်ာင္းသားေတြကို သူကသင္ေပးတယ္။ လက္ေရးမဂၢဇင္းထဲမွာ ပံုေလးေတြ အဆြဲခိုင္းတယ္။
ဆရာကန္ေတာ႔ပြဲ၊ ေက်ာင္းဆုေပးပြဲေတြမွာလည္း ဆရာမပါရင္ မျပီးဘူး။ ေက်ာင္းသားေတြကို စာအုပ္တို႔ဘာတို႔ ဆုေပးတယ္ မဟုတ္လား။ ဒီေတာ႔ ဘယ္စာအုပ္မ်ဳိးကို ေရြးျပီးဆုေပးရမယ္၊ ဆုေပးဖို႔ဘယ္စာအုပ္မ်ဳိးဟာ သင္႔ေတာ္တယ္ဆိုျပီး သူကိုယ္တိုင္ စာအုပ္ကိုေရြးတယ္။ သူလိုခ်င္တဲ႔ စာအုပ္  ဒီမွာမရွိဘူးဆိုရင္လည္း ကိုးေသာင္းကို အမွာခိုင္းတယ္။
သီတင္းကြ်တ္တို႔၊ တန္ေဆာင္တိုင္တို႔၊ လြတ္လပ္ေရးပြဲတို႔မွာ ေက်ာင္းကျပဇာတ္တို႔ဘာတို႔ လုပ္ရင္လည္း ဆရာပဲ ဇာတ္ဆရာ။ ဟေလအညာက ပေလြဆရာတို႔၊ ကုသဇာတ္တု႔၊ မႏွင္းျဖဴနဲ႔ လူပုေလး၇ေယာက္တို႔၊ ဂ်ာေအးယိမ္းတို႔ဆိုရင္လည္း သူပဲစိတ္ကူးရျပီး သူကလူေရြး၊ သူကိုယ္တိုင္ ဇာတ္တိုက္၊ သီခ်င္းစပ္ ဆိုတာမ်ဳိးကအစ လုပ္တယ္။
ရွိေသးတယ္။ ဆရာက ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဇာတ္ကို၀ါသနာပါသလဲဆိုရင္ စာေမးပြဲ အတြက္ စာက်က္ခိုင္းတာေတာင္ ဇာတ္ဟန္၊ ဇာတ္ေလသြင္းျပီး စာသင္တယ္။
ဒီလိုေလ။ ကြ်န္ေတ္တို႔ႏွစ္မွာ ဦးပုညရဲ႕ ဆႏၵန္ဆင္မင္း၀တၳဳကို သင္ရတယ္။ အဲဒီတုန္းက ဆရာေဆာင္ ေက်ာင္းသားေတြက္ နားဆြဲေအာင္ ဆိုျပီး ဆႏၵန္ဆင္မင္းဇာတ္ကို တိတ္ရီေကာ္ဒါနဲ႔ သင္တယ္။ ေနာက္က ေနာက္ခံဂီတေတြ ထည့္တဲ႔ေနရာမွာ ထည့္တယ္။ ဇာတ္ရုပ္က ဆႏၵန္ဆင္မင္းအျဖစ္ ေက်ာ္ၾကီးကိုေရြးတယ္၊ မဟာသုဘဒၵါနဲ႔ စူဠသုဘဒၵါအျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အတန္းက ျမျမနဲပ ခင္ခင္စုကို ေရြးတယ္။
ဆရာေဆာင္က ဆႏၵန္ဆင္မင္းဇာတ္ကို ဇာတ္ညႊန္းခြဲျပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔ရြတ္ရမယ္႔စာေတြကို စာရြက္နဲ႔ေရးေပးျပီး သတ္သတ္ခြဲေပးထားတယ္။ ဒါရုိက္တာက သရုတ္ေဆာင္ေတြကို သံေနသံထား မွန္ေအာင္သင္ေပးသလိုေပါ႕။ ျပီးေတာ႔ ေနာက္ခံတီးလံုးကို သူရွာလာျပီး ေနာက္ခံတီးလံုးေတြ ထည့္ေပးတယ္။ အဲဒီလို စီစဥ္ျပီးေတာ႔မွ ဇာတ္ကို ၀ိုင္ယာရီေကာ္ဒါနဲ႔ သြင္းထားျပီး ဆႏၵန္ဆင္မင္းဇာတ္ကို သင္ျပီဆိုရင္ ေက်ာင္းမွာဖြင္႔ျပတယ္။
တီးလံုးကေလးနဲ႔ အဆိုကေလးနဲ႔ အေျပာကေလးနဲ႔ဆိုေတာ႔ ေက်ာင္းသားေတြ မွတ္မိတာေပါ႔။ အဲဒီႏွစ္က ကြ်န္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းက ဆယ္တန္းမွာ ျမန္မာစာဂုဏ္ထူး သံုးေယာက္ထြက္တယ္။ ဆရာေဆာင္က အလုပ္တစ္ခုကို လုပ္ျပီဆိုရင္ အဲဒီလို လုပ္တတ္တဲ႔လူ။
သူ႔မွာေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ေနရရင္ေပ်ာ္လို႔။ စာသင္ေနရရင္ ေပ်ာ္လို႔။ စာေမးခ်င္လို႔ကေတာ႔ အိပ္ယာကႏိွဳးေမး။ ဘယ္ေတာ႔မွ မညည္းဘူး။ သူက စာသင္ရတာကို ၀ါသနာပါတာတဲ႔။ ေစတနာေၾကာင္႔လည္းမဟုတ္ဘူးတဲ႔။အသျပာ အတြက္လည္း မဟုတ္ဘူူးတဲ႔။ ဒီလိုစာသင္ေနရရင္ ေပ်ာ္လို႔တဲ႔။ စိတ္ခ်မ္းသာလို႔တဲ႔။ ငါမင္းတို႔ကို ပညာတတ္ပါေစဆိုတဲ႔ ေစတနာ ဗရပြေၾကာင္႔ မဟုတ္ဘူးကြတဲ႔။ ေပ်ာ္လို႔သင္တာတဲ႔။၀ါသနာ ေၾကာင္႔သင္တာတဲ႔။ ငါက အနစ္နာခံခ်င္လို႔ မဟုတ္ဘူး။ မင္းတို႔အေပၚမွာ ေစတနာ ဗရပြထားလို႔လည္း မဟုတ္ဘူး။ ၀ါသနာပါလို႔ ေပ်ာ္လို႔သင္တာတဲ႔။ ဒါေၾကာင္႔ ငါက နာသံုးနာဆရာမဟုတ္ဘူး။ တစ္နာဆရာတဲ႔။ ဆရာေဆာင္က အဲဒီလို ပြင္႔လင္းတဲ႔လူ။
သူက ေျပာလို႔သာေျပာတယ္။ တကယ္ေတာ႔ ဆရာေဆာင္ဟာ နာသံုးနာဆရာပါ။ ၀ါသနာေၾကာင္႔ ေက်ာင္းဆရာလုပ္ေတာ႔ သူ႔မွာ ေစတနာကလည္း ပါလာေတာ႔မွာေပါ႔။ အနစ္နာကလည္း ရွိလာတာေပါ႔။ တစ္ျခားမၾကည့္နဲ႔ေလ။ စာေမးပြဲနီးလို႔ ျမန္မာစာအနီးကပ္ သင္ၾကေတာ႔ ဆရာက ပိုက္ဆံမယူဘူး။
အဲဒီတုန္းကေတာ႔ ပရုိက္ဗိတ္က်ဳရွင္တို႔ ဘာတို႔ဆိုတာလည္း မရွိေတာ႔ ဆရာက ေက်ာင္းသားေတြဆီက ပိုက္ဆံယူျပီး အျပင္မွာယူရတာကို ရွက္တယ္တဲ႔။ ငါ႔ကို ေက်ာင္းလခ မေပးၾကနဲ႔တဲ႔။ ငါသင္တာကို ၾကိဳးစားျပီး ဂုဏ္ထူးေတြဘာေတြနဲ႔ ရေအာင္ေျဖႏိုင္ရင္ ငါ႔ကို ေက်းဇူးဆပ္တာနဲ႔ အတူတူပဲတဲ႔။
ဆရာေဆာင္မွာ အ၀တ္အစားရယ္လို႔ မ်ားမ်ားစာူးစားရယ္လို႔ မရွိဘူး။ သူ႔မွာ လံုခ်ည္ သံုးေလး ထည္ေလာက္ပဲ ရွိတယ္။ သူ႔လံုခ်ည္ေတြကိုၾကည့္လိုက္ရင္ မီးေလာင္ေပါက္ေတြနဲ႔။အကၤ် ီ ဆိုတာလည္း ေပၚပလင္အနားျပာ စတစ္ေကာ္လာအကၤ် ီလက္ရွည္ သံုးေလးထည္။ ဒါေပမယ္႔ ေဟာင္းလို႔၀ါက်င္႔ေနျပီ။ အကၤ် ီဆိုလို႔ သကၠလပ္တုိ႔. ပိုးတို႔၀တ္တာ ကြ်န္ေတာ္တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးဘူး။ ပင္နီတိုက္ပံုကေလးပဲ။ ေႏြမွာလည္း ပင္နီတိုက္ပံုကေလးပဲ။
အီမ္မွာေနရင္ေတာ႔ ဆရာေဆာင္က ပင္နီတိုက္ပံုကို မ၀တ္ဘူး။ စတစ္ေကာ္လာကေလး၀တ္ျပီး ပခံုးမွာ မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါကေလး အျမဲတင္ထားတယ္။ သူ႔ပါး တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ တင္းတိတ္ကြက္ရွိေတာ႔ အဲဒီတင္းတီတ္ကြက္ကို သူမၾကာခဏသုတ္ေလ႔ရွိတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္က အလယ္တန္းေလာက္တုန္းကေတာ႔ ဆရာေဆာင္ရဲ႕ ပါးက တင္းတိတ္ကြက္ႏွစ္ကြက္ဟာ ခပ္ေသးေသးပဲ။ ဒါေပမယ္႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဆယ္တန္းေရာက္တဲ႔ အခါက်ေတာ႔ တင္းတိတ္ကြက္က နည္းနည္းၾကီးလာတယ္။ တစ္ဘက္ကို က်ပ္ျပား တစ္၀ိုင္းစာေလာက္စီ ရွိမယ္ထင္တယ္။
ဆရာေဆာင္ဟာ တင္းတိတ္ကြက္ကိုေတာ႔ ရွက္ဟန္တူတယ္။ ညည ကြ်န္ေတာ္တို႔ သူအီမ္မမွာ အိ္ပ္ရင္း တင္းတိတ္ေပ်ာက္ေဆးေတြ လိမ္းတာပဲ။ ဒါေပမယ္႔ သူတင္းတိတ္ေတြက မေပ်ာက္ပါဘူူူူး။ အသက္ၾကီးလာေလေလ တင္းတိတ္ကြက္ဟာ ၾကီးလာေလေလပဲ။
လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္တုန္းကေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္ ျမိဳ႕ကို ျပန္ေရာက္သြားလို႔ ဆရာေဆာင္ကို သြားကန္ေတာ႔တယ္။ ဆရာေဆာင္လည္းပင္စင္ယူျပီေလ။ ပင္စင္ယူတာမွ ေတာ္ေတာ႔ကို ၾကာေနျပီ။ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ အစိတ္ေလာက္ရွိေရာေပါ႔။
ဆရာေဆာင္ရဲ႕ အေမနဲ႔ အစ္မၾကီးလည္း ဆံုးသြားရွာၾကျပီ။ သူ႔အီမ္ကေလးမွာ သူတစ္ဦးတည္းပဲေနတယ္။ ဒီအသက္အရြယ္အထိ မိန္းမလည္း မယူေတာ႔ဘူး။ ႏွစ္မ၀မ္းကြဲကေမြးတဲ႔ တူမေလးေတြ၊ တူကေလးေတြက သူ႔အီမ္နားမွာတြင္ ကပ္လ်က္ဆိုေတာ႔ သူတို႔ကပဲ ေကြ်းမြးျပဳစု ေစာင္႔ေရွာက္ထားၾကတယ္။
ျမိဳ႕ေရာက္ေတာ႔ ေက်ာင္းတုန္းက ဆႏၵန္ဆင္မင္းလုပ္ခဲ႔တဲ႔ ေက်ာ္ၾကီးအီမ္ကို ကြ်န္ေတာ္၀င္တယ္။ ေက်ာ္ၾကီးနဲ႔ျမျမက ေက်ာင္းတုန္းက ဆႏၵန္ဆင္မင္းနဲ႔ စူဠသုဘဒၵါ လုပ္ခဲ႔ေပမယ္႔ အျပင္မွာေတာ႔ သူတို႔ အီမ္ေထာင္က်သြားၾကတယ္။ေက်ာင္းကထြက္ေတာ႔မွ သူတို႔ဘာသာသူတို႔ ခ်စ္ၾကိဳက္ျပီး ညားသြားၾကတာပါ။ ဆႏၵန္ဆင္မင္း ဇာတ္နဲ႔ေတာ႔ မဆိုင္ပါဘူး။
သူတို႔ဆီ၀င္ျပီး ဆရာေဆာင္ရဲ႕ အေျခအေနက်ု ေမးျမန္းစံုစမ္းရတယ္။ ဆရာေဆာင္လည္း အသက္ၾကီးျပီကြ၊ သိပ္မမာရွာဘူး။ မ်က္လံုးကလည္း တီမ္ရွိလို႔တဲ႔။ ေကာင္းေကာင္း မျမင္ရဘူးလို႔ ေက်ာ္ၾကီးတို႔ လင္မယားကေျပာတယ္။
ဟုတ္တာေပါ႔။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတာင္ ငါးဆယ္ေက်ာ္ ေျခာက္ဆယ္နား ကပ္လာၾကျပီပဲ။ ဆရာေဆာင္လည္း ခုဆို ၇၀-၈၀နားကို ေ၇ာက္ေရာေပါ႔။ ကြ်န္ေတာ္က ေက်ာ္ၾကီးကို ေခၚျပီး ရန္ကုန္က၀ယ္လာတဲ႔ ႏိုင္ငံျခား အားေဆးေလးရယ္၊ မုန္႔ထုတ္ကေလးရယ္နဲ႔ အိုဗာတင္းဗူးရယ္၊ လံုခ်ဥ္ကေလး တစ္ထည္ရယ္ ယူလာျပီး သြားကန္ေတာ႔တယ္။
ဆရာေဆာင္ရဲ႕ အီမ္ကေလးဟာ အရင္တုန္းက အီမ္ကေလးအတိုင္းပဲ။ ဒါေပမယ္႔ ေတာ္ေတာ္ကေလးေတာ႔ ယိုင္ေနရွာျပီ။ ၀ါးကပ္မုိးကလည္း ၾကယ္ျမင္လျမင္ လို႔ ဆိုရမေလာက္ပဲ။ ၾကမ္းခင္းေတာင္မွ အရင္ကလို သစ္သားၾကမ္းခင္း မဟုတ္ေတာ႔ဘုူူး။ ၀ါးၾကမ္းခင္း ျဖစ္ေနျပီ။ ကြ်န္ေတာ္ေရာက္သြားေတာ႔ ဆရာဟာ အီမ္ေရွ႕ကြက္လပ္ကေလးမွာ ေနပူဆာ လွဳံေနတယ္။ ဆရာဟာ မ်က္စိေကာင္းေကာင္း မသန္ရွာေတာ႔ဘူး။ ေက်ာ္ၾကီးက ႏွဳတ္ဆက္ေတာ႔ ေက်ာ္ၾကီး အသံကိုေတာ႔ ေကာင္းေကာင္းမွတ္မိတယ္။
“ဆႏၵန္ေက်ာ္ၾကီးလားကြ၊ ဘယ္႔ႏွယ္ သုဘဒၵါျမျမေကာ ေနေကာင္းရဲ႕လား”တဲ႔။ ဆရာဟာ အသက္သာၾကီးသြားေပမယ္႔ အရင္လို ေျပာင္အျပက္ကေလးေတြ၊ အေသာအႏြဲ႕ကေလးေတြ ေျပာတတ္တုန္းပါပဲ။
“ေကာင္းပါတယ္ဆရာ၊ ခု ဧည့္သည္တစ္ေယာက္ကို လိုက္ပို႔တာ”
ဆရာဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဘက္ကို မ်က္ႏွာမူျပီး လွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္။ ဒါေပမယ္႔ ဘယ္သူဘယ္၀ါရယ္လို႔ေတာ႔ ခြဲျခားႏိုင္ဟန္ မတူေတာ႔ဘူး။
“ဘယ္က ဧည့္သည္လဲကြ”
ကြ်န္ေတာ္က ေက်ာ္ၾကီးကို လက္ကာျပတယ္။ ရုတ္တရက္ အံ့အားသင္႔သြားေအာင္လုပ္ခ်င္လို႔ လက္ကာျပလိုက္တာပါ။
“ရန္ကုန္ကပါ ဆရာ” လို႔ ကြ်န္ေတာ္ကေျဖတယ္။
ဆရာေဆာင္က အသံလာတဲ႔ဆီကို လွမ္းၾကည့္ျပီး စဥ္းစားေနတယ္။
“ငါ ဒီအသံၾကားဖူးပါတယ္ကြ ဘယ္သူလဲ”
“ကြ်န္ေတာ္ပါဆရာ”လို႔ေျပာကာရွိေသး၊ ဆရာေဆာင္က လက္ကာျပလိုက္ျပီး…
“ေဟ႔ ေဟ႔ ေသာႏုတၳဳိမဟုတ္လား” လို႔ လွမ္းေမးလိုက္တယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္က ရယ္လိုက္ေတာ႔မွ ဆရာက-
“ဒီအသံ ၾကားဖူးတယ္လို႔ ေအာက္ေမ႔ေနတာကြ၊ ဘုရားက လူ႔ေလာကၾကီးကို ေနေပ်ာ္ေအာင္ ဖန္ဆင္းေပးထားတာကြ၊ မ်က္စိမျမင္တဲ႔လူဟာ နားရင္လည္းပါးရမယ္၊ အနံခံရင္လည္းေကာင္းရမယ္၊ မွတ္ဥာဏ္ရင္လည္း ေကာင္းရမယ္။ ဒါမွလည္း သူ႔အဖို႔ ေနေပ်ာ္ေတာ႔မွာေပါ႔၊ ငါမ်က္စိ မေကာင္းေတာ႔ေပမယ္႔ နားနဲ႔မွတ္ဥာဏ္ကေတာ႔ ေကာင္းပါေသးတယ္ကြ”
ဆရာေဆာင္ကို ကြ်န္ေတာ္ သတိထားၾကည့္မိတယ္။ ေတာ္ေတာ္အိုရွာျပီ။ ဆရာရဲ႕ေသးေကြးပါးလ်ားတဲ႔ ကိုယ္ခႏၵာဟာ က်ဳံ၀င္သြားသလို ထင္ရတယ္။ အရင္တုန္းက အရပုပု၊ ခပ္ပိန္ပိန္ဆရာဟာ ခုေတာ႔ ေနေလာင္ထားတဲ႔ခရမ္းညိဳသီးနဲ႔ တူေနတယ္။ အ၀တ္အစားကလည္း ႏြမ္းလို႔။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္တုန္းကလိုပဲ ရွပ္အကၤ် ီစတစ္ေကာ္လာ ၀ါက်င္႔က်င္႔ကေလးကို ၀တ္လို႔။ ဒါေပမယ္႔ အဲဒီတုန္းကလို လက္ေမာင္းမွာ ထပ္ျပီး ဆက္ခ်ဴပ္ထားတဲ႔ လက္ရွည္ေတာ႔ မဟုတ္ေတာ႔ဘူး။
“ဆရာငယ္ငယ္က၀တ္တဲ႔ လက္ရွည္အကၤ် ီကို ကြ်န္ေတာ္မွတ္မိတယ္ဆရာ၊ အဲဒီတုန္းက လက္ရွည္အကၤ် ီအဆက္ကေလးနဲ႔ေလ”
ဆရာက သေဘာက်ျပီးရယ္တယ္။
”မင္းေတာ္ေတာ္ မွတ္မိတဲ႔ေကာင္၊ ခုေတာ႔ ဒီလို လက္ရွည္အကၤ် ီမ်ဳိးေတြ ေခတ္မစားေတာ႔ဘူးေလကြာ”
ကန္ေတာ႔ျပီး ဆရာေဆာင္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ဟာ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြကို ေျပာရင္းစကားေကာင္းေန ၾကတယ္။ စကားေျပာေနတုန္းမွာ ကြ်န္ေတာ္သူ႔အီမ္ေလးကို လွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္။
ဟုတ္ပါတယ္။ အရင္တုန္းက အီမ္ေလးပါပဲ၊ ခုေတာ႔ အီမ္ကေလးက ယိုင္လို႔ေတာင္ေနျပီ။ တပည့္ေတြထဲက ၾကီးပြားသူေတြ၊ အရာရွိျဖစ္သြားသူေတြ၊ ကုန္သည္ၾကီး ျဖစ္သြားသူေတြ အမ်ားၾကီးပါပဲ။ ဒါေပမယ္႔ ဆရာကေတာ႔ အရင္ကထက္ေတာင္ ဆင္းရဲတြင္း နက္ေနေသးတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ ဘယ္သူဘာၾကီးျဖစ္သြားေၾကာင္း၊ ညာၾကီးျဖစ္သြားေၾကာင္း ေျပာျပီး စကားျပတ္လို႔ ျပန္ေတာ႔မယ္ အလုပ္မွာ ဆရာေဆာင္ ေျပာလိုက္တဲ႔ စကားတစ္ခြန္းကို ကြ်န္ေတာ္ သတိရေနတယ္။
“ေက်ာင္းဆရာကေတာ႔ကြာ ဒီလိုပါပဲကြာ၊ ေက်ာင္းဆရာဘ၀က ငါ႔ပါးေပၚက တင္းတိတ္ကြက္ေတြနဲ႔ အတူတူပဲ။ တင္းတိတ္မ်ား အသက္ၾကီးလာေလေလ ပိုမည္းလာေလေလပဲကြ၊ ေက်ာင္းဆရာမ်ားမွာလည္း အိုေလေလ ပိုမြဲလာေလေလ”တဲ႔။
သည္ေတာ႔မွ ဆရာ႔ပါးေပၚက တင္းတိပ္ႏွစ္ကြက္ကို ကြ်န္ေတာ္ သတိထားလိုက္မိတယ္။ ဟုတ္သားပဲ၊ ကြ်န္ေတာ္တိို႔ ဆယ္တန္းေလာက္တုန္းက ဆရာ႔ပါးက တင္းတိတ္ကြက္ဟာ က်ပ္ျပားေလာက္ပဲရွိတယ္။ ခုေတာ႔ သူ႔တင္းတိတ္ကြက္ဟာ ပါးျပင္တစ္ခုလံုးကို ျပည့္လုမတတ္ ျဖစ္ေနျပီ။
လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္လေလာက္ကေတာ႔ ဆရာေဆာင္ဆံုးသြားျပီလို႔ သတင္းရတယ္။ ဆရာ႔အသုဘကိုကြ်န္ေတာ္လိုက္ပို႔ခ်င္ ေပမယ္႔ ပို႔ခ်ိန္မရလိုက္ဘူး။ ခရီးေ၀းေတာ႔ ေရာက္လည္း မေရာက္ႏိုင္ဘူး။ သူဆံုးသြားတာကိုေတာင္ေနာက္ႏွစ္လ ေလာက္ၾကာမွ သိရတာ။
ဆရာေဆာင္ဆံုးသြားျပီဆိုတဲ႔ သတင္းကို ၾကားတဲ႔အခါက်ေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္႔ေခါင္းထဲမွာ ဆရာေျပာခဲ႔တဲ႔ စကားကို ေျပးျပီးသတိရတယ္။
တင္းတိတ္ဆိုတာ အသက္ၾကီးေလ မည္းေလ၊ ဆရာဆိုတာ အိုေလ မြဲေလတဲ႔။     ။

Sunday, July 24, 2011

လြတ္ေၿမာက္ေနတဲ့ ၿမိဳ႕ဆီမွာ

လြတ္ေၿမာက္ေနတဲ့ ၿမိဳ႕ဆီမွာ

Monday, March 28, 2011

မင္းလားကြၿမန္မာ

၊က်ေနာ္လဲေရးမယ္ေရးမယ္နဲ.အားခဲထားတာေတာ.ၿကာပါၿပီ၊

သူမ်ားတိုင္းၿပည္မွာေနရတာဆိုေတာ.အလုပ္ကလဲတဖက္နဲ.မို.နားရတယ္ကိုမရွိပါဘူး၊

အေၿခအေနအေၿကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၿကာင္.ၿပည္ပကိုေရာက္ေနေပမယ္.အိမ္ကိုလြမ္းမိတာ

ကေတာ.အၿကိမ္ၿကိမ္ပါပဲ၊အိမ္ကိုၿပန္ခ်င္တာကေတာ.အမွန္ပါ၊ဒါေပမဲ.အေၿခအေနမေပး

ေသးတာေၿကာင္.လဲမ်ိဳသိတ္ၿကိတ္မိွတ္ၿပီးေနေနရတာေပါ.ဗ်ာ၊ တခါတေလစဥ္းစားမိရင္

ဘယ္သူ.ကိုစိတ္ဆိုးလို.စိတ္ဆိုးရမွန္းေတာင္မသိေတာ.ပါဘူး။ဘဲဥအစရွာမရသလိုမ်ိဳးေပါ.၊

ဒါေပမယ္.ၿမန္မာၿပည္ကိုေတာ.ခ်စ္ေသးတာအမွန္ပါပဲ။တခ်ိဳ.ၿမန္မာၿပည္ကိုသူမ်ားတိုင္းၿပည္

ေတြနဲ.ယွဥ္ၿပီးႏွိမ္.ခ်တဲ.စကားေၿပာလာရင္မခံမရပ္နိဳင္ေအာင္ၿဖစ္မိတာအမွန္ပါပဲ၊ၿမန္မာၿပည္

မေကာင္းမွန္းသိေပမယ္.ႏိွမ္ေၿပာေၿပာတာကိုလက္မခံနိုင္ေအာင္ၿဖစ္မိတယ္၊ဒါနဲ.ပတ္သက္ၿပီး

နိုင္ငံသားတေယာက္နဲ.ဆက္စပ္ၿပီးေတာ.ေၿပာၿကရင္းနဲ.ဒါေလးေရးၿဖစ္သြားတာပါ၊

သူကေမးလာလို.လဲပါပါတယ္၊

သူကစၿပီးမင္းဘာလူမ်ိိဴးလဲလို.ေမးလာလို.ငါၿမန္မာကြ ၿပန္ေၿပာလိုက္

ပါတယ္၊ကိုယ္.ကိုကိုယ္ေတာ.တၿခားလူမ်ိုဳးလို.ေတာ.မလိမ္ေၿပာနိဳင္ပါ၊

သူကေၿသာ္ၿမန္မာကိုးဆိုၿပီးအထင္ေသးသလုိနဲ.ၿကည္.ၿပီးဆက္ေမးပါတယ္၊

မင္းတို.လူမ်ိဳးေတြဒီမွာေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ေနာ္လို.ရံွု.ခ်ခ်င္သလိုနဲ.ေၿပာလာ

ပါတယ္

ဒီကေကာင္ကလဲဘယ္ရမလဲ၊ၿပန္တြယ္မယ္ဆိုၿပီးၿပင္လိုက္ပါတယ္၊

တခ်ိဳ.ကၿမန္မာလို.ေၿပာလိုက္ရင္အထင္ေသးသလိုလို.နဲ.၊နလပိန္းေကာင္

ေတြလို.မ်ားထင္ေနၿကလားမသိ၊သူကိုၿပန္ရွင္းၿပရပါတယ္၊ငါတို.ၿမန္မာေတြ

ကိုပညာမတတ္တဲ.ေကာင္ေတြ၊ဗဟုသုတမရွိတဲ.ေကာင္ေတြလို.မ်ားမင္းတို.

ထင္ေနသလား၊ၿမန္မာၿပည္သားေတြဟာအေၿခအေနအရပ္ရပ္ေၿကာင္.တိုင္း

တပါးကိုထြက္လာၿကေပမယ္.ေအာက္တန္းေတာ.မက်ေသးပါဘူး။

မင္းတို.အလုပ္ယွဥ္လုပ္ၿကည္.၊ၿမန္မာဆိုတာတလက္မၿပရင္ကမၻာတခုလံုး

ေတာင္ၿမင္တဲ.ေကာင္ေတြကြ၊ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြးမွာလဲအကုန္ထက္ၿပီးသား၊

လူေတာ္ေတြလို.ၿပန္ေၿပာလိုက္ရင္းဒါဆိုဘာလို.ငါတို.နိုင္ငံအလုပ္လာလုပ္ေန

ေသးလဲ၊ၿမန္မာၿပည္ၿပန္ပါလားလို.ၿပန္ေၿပာခံရပါတယ္၊အဲဒီအခါကိုယ္ကလဲေအာက္က်မခံ

ဟငါတို.နိုင္ငံကပညာတတ္ေတြေပါမ်ားၿပီးေပးစရာအလုပ္ရွားလို.ေပါ.ကြ၊

ၿပီးေတာ.ၿမန္မာၿပည္အစိုးရအေၿကာင္းလဲမင္းတို.သိသားပဲ၊သူတို.ေတြက

အသံုးမွမက်ပဲ။အတင္းအစိုးရဝင္လုပ္ေနတာကြ၊လူေတြကိုေၿကာက္ေအာင္အေၿကာက္

တရားေပါင္းစံုနဲ.အုပ္ခ်ုဳပ္ေနတာ၊ငါတို.ေတြအတြက္ဘယ္လိုမွမေကာင္းလို.

နိဳင္ငံၿခားကိုထြက္လာရတာေပါ.လို.ရွင္းရွင္းေလးၿပန္ေၿပာလိုက္ပါတယ္၊

သူကလဲမင္းတို.ၿမန္မာေတြကတခ်ိန္ကလူေတာ္ေတြဆိုတာငါလက္ခံပါတယ္။

ဒါေပမယ္.အခုေတာ.လူညံ.ေတြၿဖစ္သြားၿကၿပီ၊မင္းတို.မွားမွားမွန္မွန္သူမ်ား

တိုင္းၿပည္မွာအလုပ္အကိုင္လာလုပ္ၿကရတယ္ဆိုကတည္းက

မင္းတို.ညံ.လို.ေပါ.ကြ၊မင္းတို.မွမေတာ္လွန္နိုင္ၿကတာ၊၊မင္းတို.နဲ.ထိုက္တန္တဲ.

အစိုးရပဲမင္းတို.ရမွာေပါ.ကြာ။မင္းတို.မွမညီညြတ္ၿကတာ၊မင္းတို.မွာေခါင္းေဆာင္

နိုင္တဲ.အရည္အခ်င္းရွိတဲ.သူရွိေနတာပဲ၊ေအာင္ဆန္းစုၿကည္ေလကြာ၊သူ.ကိုဆို

တကမၻာလံုးကေခါင္းေဆာင္ေတြကအစေလးစားၿကတာ၊

အေမရိကန္သမၼတကေတာင္သူရဲ.သူရဲေကာင္းပါလို.ေၿပာထားတာ၊နိုင္ငံတကာ

အသိအမွတ္ၿပဳခံထားရတာနည္းတဲ.အရည္အခ်င္းလား၊ဒါေပမယ္.ငါၿမင္တာကို

ငါေၿပာရရင္မင္းတို.နိုင္ငံကတေယာက္တေပါက္ေတြမ်ားေနတယ္၊

ညီညြတ္မွုမရွိၿကဘူး၊ဘယ္လိုလုပ္ရမွာလဲ၊မင္းတို.ေၿပာေနတဲ.အာဏာရွင္ဆိုတာ

ညီညြတ္မွုနဲ.တည္ေဆာက္ထားတာ၊မင္းတို.သူ.တို.ကိုၿဖိဳခဲြခ်င္ရင္မင္းတို.အားလံုး

လဲသူတို.လိုၿပန္ညီညြတ္မွရမွာကြ၊ၿပီးေတာ.မင္းတို.ၿမန္မာေတြဟာသစၥာမရွိၿကဘူး၊

အစိုးရနဲ.တကယ္တမ္းသာဆက္ဆံရမယ္ဆိုရင္ဖားခ်ုင္တဲ.ေကာင္ေတြမ်ားတယ္၊

အစိုးရမေကာင္းေၿကာင္းေနာက္ကြယ္မွာေၿပာၿပီး၊ေရွ.ေရာက္ရင္ေခါင္းညိတ္ၿပီး

yes manေတြၿကီးပဲ၊ၿပီးေတာ.ကိုယ္.အတၱထက္ပိုၿပီးဘာကိုမွဦးစားမေပးတတ္ၿကဘူး၊

ဘယ္လိုလုပ္ရမွာလဲ၊ေအာင္ဆန္းစုၿကည္လဲေမာၿပီးလွ်ာသာထြက္မယ္၊မင္းတို.တိုင္းၿပည္

ဘာမွၿဖစ္လာမွာမဟုတ္ပါဘူး၊မင္းတို.ကိုယ္တိုင္ညီညြတ္မွုရေအာင္အရင္ဆံုးၿကိုးစား၊

ဒါမွအာဏာရွင္ကိုမင္းတို.အနိဳင္ရမွာေပါ.ကြာ၊မင္းတို.တိုင္းၿပည္ကလူေတာ္ေတြထြက္တဲ.

တိုင္းၿပည္ဆိုတာငါမၿငင္းပါဘူး၊ဒါေပမယ္.စိတ္ဓာတ္ပိုင္းမွာဆိုရင္ေတာ.ခံနိုင္ရည္မရွိၿက

တာမ်ားတယ္၊ဒါေတာင္မင္းတို.ေအာင္ဆန္းစုၿကည္လိုမိန္းမတေယာက္ရွိေနလို.ဒီေလာက္အထိၿဖစ္ေနတာ၊သူသာမရွိရင္ၿမန္မာၿပည္ေၿမပံုေတာင္မင္းတို.ၿပန္ဆဲြၿကရမယ္.

ကိန္းပါပဲ။ဘာလို.လဲဆိုေတာ.ၿမန္မာၿပည္ဆိုတာဘယ္သူမွသိၿကမွာမဟုတ္ေတာ.လို.ပဲကြ၊

အင္းက်ေနာ္ကသူ.ကိုဇာတိမာန္နဲ.ၿပန္ေၿပာတာအခုေတာ.သူကအလံုးလိုက္ပစ္ထက္လိုက္

တဲ.စကားမ်ားၿကားမွာအလူးအလဲၿပန္ေၿပာနိုင္စြမ္းေတာင္မရွိေတာ.ပါဘူး၊

ဒါနဲ.ပဲစကားၿဖတ္ၿပီးအိမ္ကိုတခ်ိဳးတည္းၿပန္လာခဲ.ပါေတာ.တယ္၊

အိမ္ေရာက္ေတာ.ေရခ်ိဳးရင္းမွန္ၿကည္.မိေတာ.ကိုယ္.ကိုကိုယ္ၿပန္မၿကည္.ခ်င္

ေလာက္ေအာင္ကိုရွက္သြြားမိပါေတာ.တယ္၊

မင္းလားကြၿမန္မာဆိုၿပီးေတြၿပီးၿကည္.မိေနပါေတာ.တယ္၊